Η πρόσκληση που έφτασε στο περιοδικό μας το έλεγε καθαρά. Την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου ο Γιάννης Κότσιρας μας περίμενε στο κατάστημα Public στο Σύνταγμα, στις 7 το απόγευμα, για μια διπλή γιορτή!

Έφτασα στις 6μιση στην είσοδο του καταστήματος με την εντύπωση ότι θα συναντήσω πλήθος κόσμου - θαυμαστών και θαυμαστριών του καλλιτέχνη να περιμένουν με όση υπομονή γίνεται να μπουν μέσα. Η έκπληξη μου ήταν μεγάλη όταν είδα πως η είσοδος ήταν ελεύθερη και άδεια από κόσμο! Μόνο τα τραπεζάκια έξω από το καφέ του Public ήταν γεμάτα, κοπέλες στην πλειοψηφία.

Προς στιγμήν ξαφνιάστηκα: μα που είναι όλοι;; Ελάχιστα λεπτά μετά κατάλαβα πως οι διοργανωτές και οι υπεύθυνοι του καταστήματος είχαν ανοίξει τις πόρτες για το κοινό από πολύ νωρίς. Έτσι, μόλις έφτασε και η φίλη μου στο ραντεβού μας, χωρίς άλλες διευκρινήσεις ανεβήκαμε ως τον 2ο όροφο του κτιρίου όπου βρισκόταν στημένη μια μικρή σκηνή, στριμωγμένη ανάμεσα σε stands και ράφια γεμάτα CDs. Ήδη οι πρώτοι fans είχαν πιάσει τις "καλές" θέσεις μπροστά μπροστά και περίμεναν.

Μέχρι να φτάσει η ώρα 7 μμ, στριμωχτήκαμε εκεί όλοι μαζί, ανάμεσα στον κόσμο, τις κάμερες, τα καλώδια, τα security του καταστήματος και τα ράφια. Η ζέστη αρκετή, ο κόσμος μαζευόταν όλο και πιο πολύ, ευτυχώς οι δείχτες του ρολογιού "έτρεξαν"!

Πρώτος το μικρόφωνο πήρε ο κύριος Λαμπρόπουλος, υπεύθυνος του Public, για να μας ευχαριστήσει για την παρουσία μας εκεί, αλλά και την υπομονή μας. Αμέσως μετά στη μικρή σκηνή ανέβηκε η κυρία Μαργαρίτα Μάτσα, διευθύνουσα σύμβουλος της MINOS EMI. Μας καλωσόρισε, σ' αυτήν την πρώτη απονομή της εταιρείας για το 2009, με την ευχή η καινούργια χρονιά να είναι γεμάτη μόνο με ευχάριστα γεγονότα. Καλώντας κοντά της το τιμώμενο πρόσωπο της βραδιάς, Γιάννη Κότσιρα, πρόσθεσε απευθυνόμενη και στον ίδιο αλλά και σε εμάς: "Απόψε είμαστε όλοι εδώ για μια διπλή γιορτή! Για δύο λόγους : ο ένας είναι οι χρυσές επιτυχίες σου, Γιάννη, όσο επιμένεις να νοιώθεις και να δείχνεις "Και πάλι παιδί"! Ο δεύτερος λόγος είναι πως τα μουσικά σου "Ταξίδια Φιλιά" έγιναν πλατινένια! Εύχομαι λοιπον, να συνεχίσεις να μας ταξιδεύεις παραμένοντας ένα παιδί"!

"Σας ευχαριστώ όλους όσους βρίσκεστε απόψε εδώ", ήταν τα πρώτα λόγια του καλλιτέχνη, "ένα μεγάλο ευχαριστώ αξίζει σε όλον αυτόν τον κόσμο, δηλαδή σε εσάς, τους ρομαντικούς που συνεχίζετε να αγοράζετε δίσκους. Σ' εσάς που διαλέξατε να στηρίξετε την προσπάθειά μας για μια ακόμα φορά. Θα πρέπει να σας πω ότι σ' αυτόν τον τελευταίο δίσκο, συνεργάζομαι για πρώτη φορά με έναν νέο δημιουργό τον Γιάννη Κωνσταντινίδη, αλλά και με έναν καλό και παλιό μου φίλο τον Νίκο Μωραΐτη. Άκουσα πρώτα κάποια κομμάτια του Γιάννη Κωνσταντινίδη, μου κίνησε το ενδιαφέρον και αποφάσισα να κάνουμε κάτι μαζί. Οσο για τον Νίκο, παλιό γνώριμο, δέχτηκε αμέσως να μας βοηθήσει με τους στίχους. Μπορείτε, αν θέλετε, παιδιά να έρθετε εδώ κοντά";

Με λίγη προσπάθεια, ανέβηκαν στη σκηνή ο Νίκος Μωραΐτης ο οποίος με τη σειρά του ευχαρίστησε τους "δύο Γιάννηδες" για την ευκαιρία που του έδωσαν και ο συνθέτης Γιάννης Κωνσταντινίδης που με φανερή χαρά μας δήλωσε, ανάμεσα σε χαμόγελα, "Είναι ο πρώτος χρυσός δίσκος που παίρνω παιδιά. Σας ευχαριστώ όλους. Σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη σας"!
Εγκάρδιο και θερμό το χειροκρότημα των πολλών φίλων απάντησε στις ευχαριστίες.

Μικρές κορνίζες με τον πιτσιρικά με τις μπαγγέτες στην κωλότσεπη (δηλαδή το εξώφυλλο του δίσκου "και πάλι παιδί") να ποζάρει δίπλα σε χρυσές πλακέτες, δόθηκαν στα χέρια συνθέτη, στιχουργού και ερμηνευτή. Τα φλας άναψαν και τα χαμόγελα έγιναν πιο πλατιά καθώς το χειροκρότημα γινόταν όλο και πιο έντονο.

Αμέσως μετά ο Γιάννης Κότσιρας, παίρνοντας το "παιχνίδι" στα χέρια του, κάλεσε στη σκηνή τους συντελεστές του προηγούμενου δίσκου του. Με λίγη προσπάθεια, περνώντας μέσα από τον κόσμο, έφτασαν κοντά του η Βίκυ Γεροθόδωρου, ο Θάνος Παπανικολάου, ο Βασίλης Μακρυμίχαλος, αλλά και οι μουσικοί Ντίνος Γεωργούντζος, Βαγγέλης Μαχαίρας και Στέργιος Γαργάλας. Ο καλλιτέχνης ευχαρίστησε και τους Χριστόφορο Γερμενή, Χρήστο Δάντη και Βασίλη Γιαννόπουλο, τονίζοντας πως όλοι μα όλοι από τον πιο γνωστό μέχρι τον... λιγότερο γνωστό, πρόσθεσαν κάτι από την ψυχή τους, μια νότα έναν στίχο για να γίνουν τα "Ταξίδια φιλιά".

Αυτή τη φορά οι κορνίζες είχαν, εκτός από την αναμνηστική πλακέτα από πλατίνα, το μισό προφίλ του καλλιτέχνη, μ' άλλα λόγια την δεύτερη εκδοχή του εξώφυλλου του δίσκου που μας ταξίδεψε και συνεχίζει να μας ταξιδεύει με τα τραγούδια του. Περισσότερα ταξίδια φιλιά λοιπόν!

Τα φλας άναψαν και πάλι για να απαθανατίσουν ετούτη τη δεύτερη απονομή, από πλατίνα αυτή τη φορά, ενώ το χειροκρότημα του κοινού ήταν θερμό. Πλατιά τα χαμόγελα όλων, η ικανοποίηση και χαρά ήταν έντονα αποτυπωμένες στα μάτια τους.

Μέσα σε μεταφορικά (& κυριολεκτικά) ζεστή ατμόσφαιρα ξεκίνησε μια μίνι συναυλία. Πρώτα πρώτα ταξιδέψαμε ως την "Αλεξάνδρεια" για να καπνίσουμε μαζί του (μισό) "Τσιγάρο", ξέροντας πια πως αυτά τα δύο αγαπημένα του τραγούδια είναι η αφορμή και η αιτία που ο Γιάννης Κότσιρας συνεχίζει να τραγουδά.

Στη συνέχεια, μαζί του τραγουδήσαμε, από τους δύο τελευταίους δίσκους του, το "Έλα και κόψε με στα δυο", το "Σ' αγαπάω", "Σε θυμάμαι" αλλά και νοσταλγώντας τα ακίνητα, αμίλητα, αγέλαστα αγάλματα έγινε ο καθένας μας "Και πάλι παιδί", τον παρακαλέσαμε "Κάνε το χειμώνα καλοκαίρι", αν και δε χρειαζόταν πολλή προσπάθεια, σαν καλοκαίρι έμοιαζε η θερμοκρασία σ' εκείνο τον μικρό τελικά (για τόσο κόσμο) χώρο. Η ικανότητά του, ο τρόπος του να αγγίζει το κοινό του, μας βοήθησε να ξεχάσουμε για λίγο ότι βρισκόμασταν σ' έναν χώρο που δεν είναι προορισμένος για live εμφανίσεις. Πέρα από κάθε δυσκολία, ήταν όμορφο να βλέπεις τα γεμάτα θαυμασμό μάτια του κόσμου να απολαμβάνουν τον αγαπημένο τους καλλιτέχνη. Μ' άρεσε και το καμάρι που είδα στα μάτια κάποιων κυριών, που έχουν φτάσει ή έχουν ξεπεράσει τα πρώτα ή τα δεύτερα "-ήντα", θαυμαστριών του! Τον καμάρωναν όπως καμαρώνει μια μήτερα (κι η μητέρα του η ίδια ίσως) το παιδί της. Κι αφού στροβιλιστήκαμε όλοι μαζί "Γύρω από την αγάπη", λίγο πριν σβήσουν τα φώτα, μας χάρισε ένα από τα πιο ωραία ζεϊμπέκικα της εποχής μας, το "Χωρίς κανένα φίλο".

Σ' αυτή την live εμφάνιση τον συνόδευσαν οι μουσικοί Ντίνος Γεωργούντζος (πλήκτρα), Ηρακλής Ζάκκας (μπουζούκι), Σπύρος Χατζηκωνσταντίνου (ηλεκτρική κιθάρα), Αλέξης Παρασκευόπουλος (μπάσο), Γεράσιμος Σιούρας (ακουστική κιθάρα), Γρηγόρης Συντρίδης (ντράμς) ενώ στον ήχο ήταν ο Άρης Κουντούρης.

Η σκηνή άδειασε, ο καλλιτέχνης αποχώρησε μαζί με τους μουσικούς, έμεινε όμως στον ίδιο όροφο, αφιερώνοντας λίγα ακόμα λεπτά για δηλώσεις σχετικά με την εκδήλωση, στις κάμερες. Στη συνέχεια κατέβηκε στο ισόγειο του καταστήματος όπου στη ρεσεψιόν υπέγραψε αυτόγραφα και φωτογραφήθηκε, μέσα σε πολλά χαμόγελα, με θαυμαστές και θαυμάστριες.

Ισως πρέπει να αναφέρουμε εδώ, ότι το "Και πάλι παιδί" επανακυκλοφόρησε πρόσφατα σε μορφή mp3 σε μια ειδική έκδοση της εταιρείας που περιλαμβάνει mp3 player με ραδιόφωνο, ακουστικά και μπαταρία!

Στην επιστροφή σκεφτόμουν πως ενώ το κατάστημα Public βρίσκεται τόσο κεντρικά (πιο κέντρο Αθήνας δεν γίνεται) κι είναι τόσο εύκολο να φτάσεις ως εκεί, με όλα με Μέσα Μαζικής Μεταφοράς στα πόδια σου (στην κυριολεξία), δεν μπορώ να πω ότι έμεινα ευχαριστημένη σε ό,τι αφορά στην "οργάνωση εκδηλώσεων" στο συγκεκριμένο χώρο. Αναρωτιέμαι, ένα τέτοιο κατάστημα, που εκτείνεται σε 4 ορόφους (αν δεν κάνω λάθος), σχεδιάζοντας να ασχοληθεί και με τη διοργάνωση εκδηλώσεων όπως απονομές και παρουσιάσεις δίσκων ή νέων μικρών μουσικών σχημάτων ίσως, δεν θα μπορούσε να ...αφιερώσει, στα τόσα τετραγωνικά μέτρα, μία από τις αίθουσές του, αποκλειστικά, γι' αυτό το σκοπό; Έτσι προδιαθέτεις τον θεατή ή τον προσκεκλημένο θετικά, αποφεύγεις συνωστισμό, αυτοσχεδιασμούς, νεύρα, εκνευρισμούς και αλλαγή σχεδίων την τελευταία στιγμή. Δεν θα ήταν καλύτερα;