«Οι Άγνωστες», σε στίχους Μάνου Τσιλιμίδη και μουσική Ισίδωρου Πάτερου, είναι το δεύτερο τραγούδι μετά τα «Τσιμπιδάκια» (σε στίχους Μαριανίνας Κριεζή), που κυκλοφορεί από την δισκογραφική συνεργασία της Ελένης Δήμου με τον Ισίδωρο Πάτερο.
Το ντουέτο της Ελένης Δήμου με τον Ισίδωρο Πάτερο, αποτελεί έναν ερμηνευτικό διάλογο. Συγκινεί με την ευαισθησία και την αμεσότητα με τις οποίες αγγίζει και αφηγείται έξι ιστορίες απλών καθημερινών γυναικών, σαν κι αυτές που ζουν ανάμεσα μας. «Οι Άγνωστες», θα μπορούσαν δυνητικά να είναι όλες «Γνωστές» μας, οι γυναίκες της καθημερινότητάς μας, με τα όνειρα, τις προσδοκίες, τις αμφιβολίες και τις παντοτινές αναζητήσεις.
Η ανυπέρβλητη φωνή της μεγάλης μας ερμηνεύτριας Ελένης Δήμου, παντρεύεται σε ένα μοναδικό ντουέτο με την φωνή του ταλαντούχου δημιουργού και ερμηνευτή Ισίδωρου Πάτερου, χαρίζοντάς μας ένα ιδιαίτερο τραγούδι.
Σημείωμα Ελένης Δήμου:
«Σε συνέχεια της συνεργασίας μου με έναν δημιουργό στον οποίο πιστεύω πολύ και, ακόμα περισσότερο, επιθυμώ η φωνή του να ζεστάνει τις καρδιές σας όπως ζέστανε και την δική μου, τραγουδάμε μαζί ένα καινούργιο τραγούδι που πραγματικά έχει λόγο ύπαρξης.
Οι Άγνωστες είναι σε στίχο του Μάνου Τσιλιμίδη που παντρεύει το χιούμορ με την μοναξιά και την φαντασίωση κάποιων γυναικών που περνάνε δίπλα μας σαν άγνωστες αλλά και σαν γνωστές μας!
Σας ευχαριστώ»
Ελένη Δήμου
Το τραγούδι κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες από το Ogdoo Music Group.
Ερμηνεία: Ελένη Δήμου & Ισίδωρος Πάτερος
Στίχοι: Μάνος Τσιλιμίδης
Μουσική: Ισίδωρος Πάτερος
Ενορχήστρωση: Άκης Γκολφίδης, Ισίδωρος Πάτερος
Κλαρίνο: Απόστολος Μαλλιάς
Πλήκτρα, programming: Δημήτρης Μπέλλος
Ακουστική/ηλεκτρική κιθάρα, μαντολίνο, μαντόλα, μπάσο: Ισίδωρος Πάτερος
Είχε λέει η Βαρβάρα
γκόμενο τον Τσε Γκεβάρα,
σπιτωμένο στης Αθήνας τη λακκούβα
Και τον είχε λέει ψήσει
πριν αυτό το πάθος σβήσει
να πηγαίναν ταξιδάκι ως την Κούβα.
Είχε λέει η Βαλάντω, άντρα της τον Μάρλον Μπράντο
και το βράδυ, μόλις τέλειωνε η ταινία, φόραγε το άσπρο σάλι
κι απ’ του κόσμου αυτού το χάλι
στο λιμάνι της κρυβόταν μ’ αγωνία.
Είναι ξένες κι άγνωστές μας
Είναι σαν και τις γνωστές μας
Που δουλεύουν δυο δουλειές για να τη βγάλουνε
Που δακρύζουν μ’ ένα στίχο
Που μπορούνε σ΄ ένα τοίχο
την ταινία της ζωής τους να προβάλουνε
Είχε λέει η Ευτέρπη
με τον Ντίλαν ένα ντέρτι
Ήταν ροκ κι είχ’ ένα βράχο στην καρδιά της
Στην αφίσα του στεκόταν μα εκείνο αισθανόταν
Το σκεπάζανε τα ρούχα τα φαρδιά της
Η Κική από την Πάτρα
Ήθελε τον Φρανκ Σινάρτα
Να τη φέρει στη σκηνή να τραγουδήσει
Κι όχι – επί της ουσίας-
Λόγω της ορθοστασίας
Να μην έχει ούτε κουράγιο να μιλήσει
Είναι ξένες κι άγνωστές μας
Είναι σαν και τις γνωστές μας
Που δουλεύουν δυο δουλειές για να τη βγάλουνε
Που δακρύζουν μ’ ένα στίχο
Που μπορούνε σ΄ ένα τοίχο
την ταινία της ζωής τους να προβάλουνε
