Με μια από τις πιο δυνατές και συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές της καλλιτεχνικής της πορείας, η Ελένη Χατζίδου παρουσιάζει το νέο της τραγούδι με τίτλο «Ακούς Πατέρα;».
Πρόκειται για ένα βαθιά συγκινητικό κομμάτι που φωτίζει τη μοναδική σχέση ανάμεσα σε πατέρα και παιδί, αγγίζοντας με ειλικρίνεια και ευαισθησία ένα θέμα διαχρονικό και οικουμενικό.
Τη μουσική και τους στίχους υπογράφει ο ταλαντούχος δημιουργός Κυριάκος Γαληνός, ο οποίος καταφέρνει να αποτυπώσει με λιτότητα και δύναμη τα συναισθήματα αγάπης, απουσίας, μνήμης και σύνδεσης που χαρακτηρίζουν τη σχέση παιδιού και πατέρα.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά το τραγούδι μέσα από τη συγκλονιστική ερμηνευτική σύμπραξη της Ελένη Χατζίδου με τον πατέρα της, Τριαντάφυλλο Χατζίδη. Ο ίδιος, με ρίζες στο ρεμπέτικο τραγούδι, δίνει στο κομμάτι μια αυθεντικότητα και μια βιωματική διάσταση που το καθιστούν μοναδικό. Το ντουέτο τους δεν είναι απλώς μια μουσική συνεργασία, αλλά μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση που μετατρέπεται σε τέχνη.
Το «Ακούς Πατέρα;» αποτελεί μια ξεχωριστή κυκλοφορία που αναμένεται να αγγίξει το κοινό και να ξεχωρίσει στη σύγχρονη δισκογραφία, τόσο για το θέμα του όσο και για την ερμηνευτική του δύναμη.
Παράλληλα, το single σηματοδοτεί την έναρξη της νέας συνεργασίας της Ελένη Χατζίδου με τη Heaven Music, ανοίγοντας ένα νέο δημιουργικό κεφάλαιο στην καριέρα της, με υψηλές προσδοκίες και δυναμική συνέχεια.
Πόσα να ξέρεις σου χρωστάω ευχαριστώ,
Εσύ με έμαθες να μην τα παρατώ,
Όταν θα πέφτω μου είχες πει θα σηκωθώ,
Μέρα τη μέρα.
Πόσες κουβέντες που θεωρούσα υπερβολές,
Κι όλες εκείνες οι δικές σου συμβουλές,
Κοίτα που όλες ήταν πάντοτε σωστές,
Α ρε πατέρα.
Εγώ θα χαίρομαι καρδιά μου να σε βλέπω ευτυχισμένη,
Και η αγάπη μου για σένα πάντα εδώ θα περιμένει,
Πόσο περήφανο με κάνεις με όσα έχεις καταφέρει,
Και αν ποτέ με χρειαστείς κρατήσου απ’ το δικό μου χέρι.
Η πρώτη αγάπη μου εσύ,
Ο πρώτος ήρωας μου εσύ,
Σε κάθε νύχτα που με ρίχνει η ζωή,
Φέρνεις τη μέρα.
Στις πρώτες λέξεις μου εσύ,
Στα πρώτα βήματα μου εσύ,
Πες μου τι θα ’κανα αν δεν ήσουνα και εσύ,
Ακούς πατέρα;
Πόσα να ξέρεις σου χρωστάω ευχαριστώ,
Που χρόνια μου έλεγες ποτέ μη σταματώ,
Και άμα τα όνειρα δεν φτάσω θα ‘μαι εκεί,
Στη γειτονιά τους.
Κι όταν περάσανε τα χρόνια και οι στιγμές,
Είδα πως κλείνουνε του έρωτα οι πληγές,
Όπως μου έλεγες θα κάνουνε και αυτές,
Το πέρασμά τους.
