Οι The War on Drugs επιστρέφουν με το «Who’s That?», την πρώτη νέα κυκλοφορία τους από το 2022. Το τραγούδι γράφτηκε και ηχογραφήθηκε με επικεφαλής τον Adam Granduciel, ενώ συνοδεύεται από επίσημο βιντεοκλίπ σε σκηνοθεσία Max Flick.
Ανάμεσα στον πρώτο καφέ και τη διαδρομή για το σχολείο
Η αφετηρία του «Who’s That?» ήταν εντυπωσιακά καθημερινή. Σύμφωνα με τον Granduciel, το κομμάτι γεννήθηκε μέσα σε λίγα λεπτά, ανάμεσα στον πρώτο πρωινό καφέ και την ώρα που έπρεπε να αφήσει το παιδί του στο σχολείο.
Πίσω από αυτή την αυθόρμητη στιγμή, ωστόσο, βρίσκεται ένα αρκετά προσωπικό θέμα. Το τραγούδι αφορά την προσπάθεια να αποδεχτεί κανείς τον εαυτό του, παρά το άγχος, την κατάθλιψη και την αμφιβολία που μπορούν να τον εμποδίσουν να ζήσει όπως πραγματικά επιθυμεί.
Χωρίς να μετατρέπει το θέμα σε δραματική εξομολόγηση, ο Granduciel γράφει από τη σκοπιά ενός ανθρώπου που προσπαθεί να καταλάβει τι είναι αυτό που τον κρατά πίσω. Η λιτή επανάληψη του βασικού ερωτήματος λειτουργεί περισσότερο ως εσωτερικός διάλογος παρά ως αναζήτηση ενός συγκεκριμένου προσώπου.
Ο γνώριμος ήχος του συγκροτήματος
Μουσικά, το «Who’s That?» κινείται στον χώρο που οι The War on Drugs έχουν διαμορφώσει εδώ και χρόνια: μεσαία ταχύτητα, πυκνή ενορχήστρωση και ένα μείγμα κλασικού αμερικανικού rock με σύγχρονες ηλεκτρονικές υφές.
Αυτή τη φορά τα πλήκτρα βρίσκονται ιδιαίτερα μπροστά, με τον Alex Fischel των Spoon να συμμετέχει στο πιάνο. Γύρω τους αναπτύσσονται σταδιακά οι κιθάρες, τα συνθεσάιζερ και τα υπόλοιπα όργανα, μέχρι το χαρακτηριστικό κιθαριστικό ξέσπασμα του Granduciel.
Το αποτέλεσμα δεν επιχειρεί να αλλάξει την ταυτότητα του συγκροτήματος. Εστιάζει περισσότερο στις λεπτομέρειες και στον τρόπο με τον οποίο ένα σχετικά απλό μοτίβο αποκτά μεγαλύτερη ένταση όσο προχωρά το τραγούδι.
Μια νυχτερινή βόλτα στο Burbank
Στο βιντεοκλίπ, ο Granduciel περπατά μόνος στους δρόμους του Burbank, στην Καλιφόρνια, κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η σκηνοθεσία παρακολουθεί τη διαδρομή του μέσα σε σχεδόν άδειους δρόμους, φωτισμένους από βιτρίνες, πινακίδες και διερχόμενα αυτοκίνητα.
Η εικόνα ενός ανθρώπου που κινείται χωρίς εμφανή προορισμό ταιριάζει με τον εσωτερικό χαρακτήρα του κομματιού, αφήνοντας τη μουσική και τους στίχους να μεταφέρουν το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας.
