Γράφει ο Γιώργος Γκολφινόπουλος
Στο Βανκούβερ ήταν ακόμη 23 Οκτωβρίου 1995. Οι Def Leppard ανέβαιναν στη σκηνή του Commodore Ballroom για την τρίτη συναυλία τους την ίδια μέρα! Είχαν προηγηθεί συναυλίες αυθημερόν σε …μια σπηλιά στο Μαρόκο και σε ένα κλαμπ στο Λονδίνο! Ανάμεσα στις εμφανίσεις μεσολαβούσαν αεροδρόμια, πτήσεις και μια διαρκής προσπάθεια να προλάβουν το επόμενο ραντεβού. Στο τέλος τούς περίμενε μια θέση στο βιβλίο Guinness.
«Καλώς ήρθατε στην τρίτη συναυλία αυτής της μεγάλης ημέρας μας», είπε ο Joe Elliott στο καναδικό κοινό, όπως κατέγραψε ο δημοσιογράφος Steve Newton στην ανταπόκρισή του για την εφημερίδα Georgia Straight. Η βραδιά άρχισε με το «Armageddon It». Για τους θεατές ήταν η αρχή. Για τους μουσικούς, το τελευταίο σκέλος ενός αυθημερόν ταξιδιού από την Αφρική στην Ευρώπη και έπειτα στη Βόρεια Αμερική!
Μια συλλογή χρειαζόταν κάτι παραπάνω από διαφήμιση
Αφορμή ήταν το «Vault», η πρώτη συλλογή μεγάλων επιτυχιών των Def Leppard. Για την προώθησή της οργανώθηκε το «Vaulting the World»: τρεις ακουστικές συναυλίες, σε τρεις διαφορετικές ηπείρους, με την ίδια ημερομηνία στο τοπικό ημερολόγιο.
Το συγκρότημα ταξίδευε μαζί με δημοσιογράφους και νικητές διαγωνισμών. Η ίδια η μετακίνηση αποτελούσε μέρος του θεάματος, δίνοντας στις κάμερες υλικό από τις πτήσεις και τα παρασκήνια μέχρι τις σκηνές. Το τηλεοπτικό αφιέρωμα της εκπομπής Noisy Mothers, που προβλήθηκε τον επόμενο μήνα, διασώζει αυτή την πλευρά του εγχειρήματος.
Για να μετρήσουν οι εμφανίσεις στην καταγραφή του Guinness, καθεμία έπρεπε να διαρκεί τουλάχιστον μία ώρα και να την παρακολουθούν τουλάχιστον 200 άνθρωποι. Δεν αρκούσε να προσγειωθούν, να παίξουν ένα τραγούδι και να επιστρέψουν στο αεροπλάνο.
Η αρχή έγινε στη Σπηλιά του Ηρακλή
Πρώτος σταθμός ήταν η Ταγγέρη, στο Μαρόκο. Ο χώρος της συναυλίας ήταν οι Σπηλιές του Ηρακλή, μια ασυνήθιστη αφετηρία ακόμη και για ένα συγκρότημα με πολλά χρόνια περιοδειών.
Στο οδοιπορικό του Elliott, όπως διασώζεται στο αρχείο DefLeppardUK, η προετοιμασία περιλαμβάνει κι ένα απρόοπτο: το μπάσο του Rick Savage δεν είχε φτάσει. Αναζητήθηκε άλλο όργανο και τελικά βρέθηκε ηλεκτρικό μπάσο για την ακουστική εμφάνιση. Ακολούθησε πρόβλημα στην ηλεκτροδότηση, που καθυστέρησε την έναρξη.
Το Guinness καταγράφει ότι η πρώτη συναυλία άρχισε 23 λεπτά μετά τα μεσάνυχτα. Η 23η Οκτωβρίου είχε μόλις ξεκινήσει.
Ο τραγουδιστής είχε ήδη βήχα και βραχνάδα. Στη δική του περιγραφή παραδεχόταν ότι η φωνή του τον δυσκόλεψε στο «When Love & Hate Collide» και στο «Hysteria». Με δύο ακόμη συναυλίες μπροστά του, το πρόγραμμα μόλις είχε αρχίσει να δείχνει τις απαιτήσεις του.
Από εκεί, η μπάντα επέστρεψε αεροπορικώς στην Αγγλία για τη δεύτερη εμφάνιση, στο Bottom Line του δυτικού Λονδίνου. Έπειτα την περίμενε η μεγάλη πτήση προς τον Καναδά.
Στο Βανκούβερ, οι επιτυχίες συνάντησαν τις διασκευές
Στο Commodore Ballroom βρίσκονταν νικητές διαγωνισμών, δημοσιογράφοι και προσκεκλημένοι. Σύμφωνα με την ανταπόκριση του Newton, έξω από τον χώρο μεταπωλούνταν πάσα ακόμη και για 150 δολάρια.
Το ακουστικό πρόγραμμα περιλάμβανε τα «Animal», «Hysteria» και «Pour Some Sugar on Me», αλλά και τραγούδια από το επερχόμενο τότε «Slang». Ανάμεσά τους ακούστηκαν διασκευές στο «Little Wing» του Jimi Hendrix, στο «Ziggy Stardust» του David Bowie και στο «You Can’t Always Get What You Want» των Rolling Stones. Το φινάλε ήρθε με το «Get It On» των T. Rex.
Η μαρτυρία του δημοσιογράφου έχει ενδιαφέρον και για έναν ακόμη λόγο: περιγράφει ένα συγκρατημένο κοινό, που ανταποκρίθηκε περισσότερο στις διασκευές. Ο Elliott, αντίθετα, θυμόταν ενθουσιασμό, με θεατές να χοροπηδούν και να σπρώχνονται στον ρυθμό ακόμη και του ακουστικού σετ. Η επιτυχία της αποστολής και η αποτίμηση της συναυλίας ήταν δύο διαφορετικά πράγματα.
Η ίδια ημερομηνία δεν σήμαινε 24 πραγματικές ώρες
Εδώ βρίσκεται η λεπτομέρεια που συχνά χάνεται όταν η ιστορία συνοψίζεται ως «τρεις συναυλίες μέσα σε 24 ώρες».
Οι Def Leppard ταξίδευαν προς τα δυτικά. Όταν έφτασαν στον Καναδά, η διαφορά ώρας τούς επέτρεπε να παίξουν ξανά στις 23 Οκτωβρίου, ενώ στην Ευρώπη είχε ήδη ξημερώσει η επόμενη ημέρα. Το εγχείρημα απλώθηκε στην πραγματικότητα σε περίπου 30 πραγματικές ώρες.
Η επίσημη καταχώριση του Guinness επιβεβαιώνει τις τρεις εμφανίσεις και σημειώνει ότι η τελευταία ολοκληρώθηκε στις 23:33 της 23ης Οκτωβρίου στο Βανκούβερ. Το συγκρότημα είχε προλάβει την ημερομηνία και στις τρεις ηπείρους.
Από όλη εκείνη την περιπέτεια έμεινε κι ένα τηλεοπτικό ντοκουμέντο: αεροπλάνα, συνεντεύξεις και μουσικοί που προσπαθούσαν να βγάλουν ακόμη ένα σετ. Η προβολή μιας συλλογής είχε μετατραπεί σε κανονικό ταξιδιωτικό μαραθώνιο…!
