Στο «Impossible», ο James Arthur τραγουδά σαν να προσπαθεί να συγκρατήσει κάτι που έχει ήδη καταρρεύσει. Η φωνή του αγριεύει, πιέζεται, αφήνει την απογοήτευση να ακουστεί χωρίς ιδιαίτερες προφυλάξεις. Κι ενώ η μελωδία ανοίγεται σε ένα μεγάλο, δραματικό ρεφρέν, η ιστορία παραμένει οδυνηρά οικεία: είχες πιστέψει έναν άνθρωπο, είχες φανταστεί το μέλλον σας και τώρα πρέπει να παραδεχτείς ότι τίποτε από αυτά δεν αρκούσε.
Η ερμηνεία του έδωσε στο τραγούδι την αίσθηση μιας προσωπικής εξομολόγησης. Πίσω της, όμως, υπήρχε ήδη μια διαδρομή που δεν ξεκινούσε ούτε από τον ίδιο ούτε από την τηλεόραση. Για να τη βρεις, πρέπει να επιστρέψεις στην πρώτη φωνή που το τραγούδησε και στη δημιουργό που το ένιωθε ξεχωριστά δικό της…
Μια συζήτηση με τη μητέρα της
Το «Impossible» γράφτηκε από τη Νορβηγίδα Ina Wroldsen και τον Arnthor Birgisson. Η πρώτη που το ηχογράφησε ήταν η Shontelle, η οποία το κυκλοφόρησε το 2010, πριν το συμπεριλάβει στο δεύτερο album της, «No Gravity». Την παραγωγή της αρχικής εκδοχής ανέλαβε ο Birgisson.
Χρόνια αργότερα σε συνέντευξή της, η Wroldsen κλήθηκε να ξεχωρίσει κάποιο από τα τραγούδια που είχε γράψει για άλλους ερμηνευτές. Επέλεξε το «Impossible», εξηγώντας πόσο αληθινό και προσωπικό ήταν για εκείνη:
Το έγραψα ύστερα από μια συζήτηση με τη μητέρα μου και απλώς βγήκε από μέσα μου…
Αυτή είναι η δική της μαρτυρία για την αφετηρία του τραγουδιού. Η Wroldsen δεν περιέγραφε μια αναζήτηση για το επόμενο εμπορικό ρεφρέν, αλλά μια στιγμή κατά την οποία η προσωπική εμπειρία πέρασε φυσικά στη γραφή. Το χαρακτήριζε μάλιστα ένα είδος σκαλοπατιού στην εξέλιξή της ως δημιουργού, καθώς αναγνώριζε σε αυτό κάτι που την εξέφραζε περισσότερο.
Η Shontelle, από την πλευρά της, έδωσε μια πολύ συγκεκριμένη εξήγηση για το νόημά του. Περιέγραψε τη σχέση στην οποία κοιτάζεις τον άλλον και πιστεύεις ότι βρήκες τον άνθρωπό σου. Βλέπεις κοινό μέλλον, θεωρείς πως αυτό που έχετε θα κρατήσει. Ώσπου η σχέση τελειώνει και συμβαίνει ακριβώς εκείνο που πίστευες αδύνατο.
Το «Impossible» στέκεται στη στιγμή που αυτή η βεβαιότητα χάνεται. Ο χωρισμός έχει συμβεί, αλλά η αποδοχή του απαιτεί ακόμη δουλειά. Πρέπει να κοιτάξεις όσα επένδυσες, όσα περίμενες, όσα δεν έγιναν και να βρεις πώς θα συνεχίσεις. Αυτή την ανάγκη να αναγνωρίσεις την απώλεια και να προχωρήσεις υπογράμμιζε και η ίδια η Shontelle όταν μιλούσε για το τραγούδι στο Us Weekly.
Η μπαλάντα που δυσκόλεψε την πρώτη της ερμηνεύτρια
Η Shontelle είχε ηχογραφήσει το «Impossible» λίγες ημέρες μετά το τέλος της περιοδείας στην οποία άνοιγε τις συναυλίες της Beyoncé. Όπως εξηγούσε τότε, αισθανόταν ότι από το αμερικανικό ραδιόφωνο έλειπαν οι μεγάλες ερωτικές μπαλάντες. Μέσα στην κυριαρχία των χορευτικών ρυθμών, ήθελε να τραγουδήσει κάτι για όσους είχαν πληγωθεί.
Το αποκαλούσε «το δώρο μου σε όλες τις ραγισμένες καρδιές»!
Η ηχογράφηση, πάντως, ήταν απαιτητική. Σε συνέντευξή της στο New Times, τον Οκτώβριο του 2010, εξηγούσε ότι η φαινομενική απλότητα της μελωδίας μπορούσε να ξεγελάσει. Οι συνεχείς φωνητικές μεταβολές και τα ελάχιστα περιθώρια για αναπνοή έκαναν το τραγούδι πραγματική δοκιμασία. Η εμπειρία από τις συναυλίες και η δουλειά στο στούντιο την είχαν βοηθήσει να φτάσει στο σημείο να το υποστηρίξει.
Στην ίδια συζήτηση θυμόταν πόσο χρειάστηκε να την ενθαρρύνουν κατά την ηχογράφηση. Θεωρούσε ότι ακόμη και η διαδικασία της καταγραφής του τραγουδιού την είχε βελτιώσει ως τραγουδίστρια.
Η αρχική εκδοχή έφτασε στο Νο9 της Βρετανίας. Όταν ο Arthur θα το ερμήνευε δύο χρόνια αργότερα, το «Impossible» είχε ήδη ακουστεί και αγαπηθεί. Είχε όμως ακόμη χώρο για μια φωνή που θα φώτιζε διαφορετικά το ίδιο συναίσθημα.
Η βραδιά που άλλαξε τη διαδρομή του
Στις 9 Δεκεμβρίου 2012, ο James Arthur κέρδισε τον τελικό του βρετανικού The X Factor, απέναντι στον Jahméne Douglas. Το «Impossible» ήταν το τραγούδι της νίκης του και κυκλοφόρησε ψηφιακά αμέσως μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού.
Στη δική του ερμηνεία, η τραχύτητα της φωνής δίνει στην απογοήτευση μια πιο σωματική ένταση. Οι κορυφώσεις ακούγονται σαν ξέσπασμα, ενώ οι πιο συγκρατημένες φράσεις κρατούν την κούραση που αφήνει πίσω της μια διαψευσμένη εμπιστοσύνη. Είναι μια ερμηνευτική ανάγνωση που κάνει εύκολο να ακούσεις το τραγούδι σαν προσωπική του αφήγηση, παρότι ο Arthur δεν ήταν ο δημιουργός του.
Στη στούντιο εκδοχή, την παραγωγή ανέλαβαν οι Graham Stack και Matt Furmidge. Στα επίσημα credits καταγράφονται επίσης ο Cliff Masterson στην ενορχήστρωση και τη διεύθυνση, ο Adam Phillips στην κιθάρα και ο ίδιος ο Arthur σε κιθάρα και δεύτερα φωνητικά. Πίσω από τη φωνή που είχε μόλις αναδείξει η τηλεόραση υπήρχε πλέον μια επαγγελματικά ολοκληρωμένη δισκογραφική προσέγγιση.
Ο ίδιος μίλησε για τη σχέση του με το τραγούδι σε συνέντευξή του στο Pure Charts, το 2013. Παραδέχτηκε ότι δεν είχε ουσιαστικά τον λόγο στην επιλογή του single της νίκης, αλλά στάθηκε με ιδιαίτερη εκτίμηση στη Wroldsen και στη μελωδία της.
«Λάτρεψα αυτή τη μελωδία και έκανα ό,τι μπορούσα για να ερμηνεύσω το τραγούδι όσο καλύτερα γινόταν», εξηγούσε. Η σύνδεση που ένιωσε το κοινό με τη δική του εκδοχή ήταν, για εκείνον, το σημαντικό αποτέλεσμα.
Η ίδια συνέντευξη έκρυβε και μια όμορφη αντιστροφή. Όταν ο δημοσιογράφος τού επισήμανε ότι η επιτυχία του είχε αποφέρει πολλά χρήματα στη δημιουργό του τραγουδιού, ο Arthur απάντησε γελώντας ότι μάλλον εκείνη ήταν που είχε βγάλει χρήματα που προορίζονταν για τον ίδιο.
Η επιτυχία συνέχισε μετά τον τελικό
Το «Impossible» μπήκε κατευθείαν στο Νο1 της Βρετανίας, με περίπου 490.000 πωλήσεις την πρώτη εβδομάδα, καταγράφοντας την ταχύτερη εκκίνηση single για το 2012. Έμεινε συνολικά τρεις μη συνεχόμενες εβδομάδες στην κορυφή και ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο πωλήσεις μέσα σε περίπου έναν μήνα.
Η επιτυχία της διασκευής έφερε ξανά στο προσκήνιο και την πρώτη ερμηνεία. Τον Δεκέμβριο του 2012, το «Impossible» της Shontelle επέστρεψε στο βρετανικό chart, φτάνοντας στο Νο22! Για λίγο, οι δύο φωνές συνυπήρχαν στην ίδια κατάταξη, λέγοντας την ίδια ιστορία με διαφορετικό τρόπο.
Ο Arthur είχε βρει το τραγούδι με το οποίο θα συστηνόταν δισκογραφικά σε ένα τεράστιο κοινό. Η Shontelle άκουγε τη δική της επιτυχία να αποκτά δεύτερη ζωή. Και η κουβέντα της Ina Wroldsen με τη μητέρα της είχε ταξιδέψει πολύ μακριά από την αρχική της στιγμή: σε ανθρώπους που αναγνώριζαν μέσα στη μελωδία τη δυσκολία να αποχωριστούν ένα μέλλον που είχαν ήδη πιστέψει…
Οι στίχοι
| I remember years ago Someone told me I should take Caution when it comes to love I did |
Θυμάμαι, πριν από χρόνια, κάποιος μου είχε πει να προσέχω όταν πρόκειται για αγάπη. Κι έτσι έκανα. |
| And you were strong and I was not My illusion, my mistake I was careless, I forgot I did |
Κι εσύ είχες δύναμη, ενώ εγώ όχι. Η αυταπάτη μου, το λάθος μου. Ήμουν απρόσεκτος, το ξέχασα. Ναι, το ξέχασα. |
| And now when all is done There is nothing to say You have gone and so effortlessly You have won You can go ahead tell them |
Και τώρα που όλα τελείωσαν, δεν υπάρχει τίποτα να πούμε. Έχεις φύγει, και μάλιστα τόσο αβίαστα. Εσύ νίκησες. Μπορείς λοιπόν να πας να τους πεις. |
| Tell them all I know now Shout it from the roof tops Write it on the skyline All we had is gone now Tell them I was happy And my heart is broken All my scars are open Tell them what I hoped would be Impossible, impossible Impossible, impossible |
Πες τους όλα όσα ξέρω πια. Φώναξέ τα από τις ταράτσες. Γράψ’ τα στον ορίζοντα. Όλα όσα είχαμε έχουν πια χαθεί. Πες τους πως ήμουν ευτυχισμένος και πως η καρδιά μου είναι ραγισμένη. Πως όλες μου οι πληγές είναι ανοιχτές. Πες τους τι ήλπιζα πως θα ήταν αδύνατο, αδύνατο, αδύνατο, αδύνατο. |
| Falling out of love is hard Falling for betrayal is worse Broken trust and broken hearts I know, I know |
Είναι δύσκολο να σβήνει η αγάπη. Μα είναι χειρότερο να πέφτεις θύμα προδοσίας. Τσακισμένη εμπιστοσύνη και ραγισμένες καρδιές. Το ξέρω, το ξέρω. |
| Thinking all you need is there Building faith on love and words Empty promises will wear I know, I know |
Να νομίζεις πως έχεις όλα όσα χρειάζεσαι, να χτίζεις την πίστη σου πάνω στην αγάπη και στα λόγια. Οι κούφιες υποσχέσεις κάποτε ξεφτίζουν. Το ξέρω, το ξέρω. |
| And now when all is done There is nothing to say |
Και τώρα που όλα τελείωσαν, δεν υπάρχει τίποτα να πούμε. |
| And if you’re done with embarrassing me On your own you can go ahead tell them |
Κι αν τελείωσες με το να με ταπεινώνεις, μπορείς να πας μόνος σου να τους πεις. |
| Tell them all I know now Shout it from the roof tops Write it on the skyline All we had is gone now Tell them I was happy And my heart is broken All my scars are open Tell them what I hoped would be Impossible, impossible Impossible, impossible |
Πες τους όλα όσα ξέρω πια. Φώναξέ τα από τις ταράτσες. Γράψ’ τα στον ορίζοντα. Όλα όσα είχαμε έχουν πια χαθεί. Πες τους πως ήμουν ευτυχισμένος και πως η καρδιά μου είναι ραγισμένη. Πως όλες μου οι πληγές είναι ανοιχτές. Πες τους τι ήλπιζα πως θα ήταν αδύνατο, αδύνατο, αδύνατο, αδύνατο. |
| I remember years ago Someone told me I should take Caution when it comes to love I did |
Θυμάμαι, πριν από χρόνια, κάποιος μου είχε πει να προσέχω όταν πρόκειται για αγάπη. Κι έτσι έκανα. |
| Tell them all I know now Shout it from the roof tops Write it on the skyline All we had is gone now |
Πες τους όλα όσα ξέρω πια. Φώναξέ τα από τις ταράτσες. Γράψ’ τα στον ορίζοντα. Όλα όσα είχαμε έχουν πια χαθεί. |
| Tell them I was happy And my heart is broken (Tell them oh) I hoped would be Impossible, impossible Impossible, impossible Impossible, impossible Impossible, impossible |
Πες τους πως ήμουν ευτυχισμένος και πως η καρδιά μου είναι ραγισμένη. (Πες τους, αχ…) ήλπιζα πως θα ήταν αδύνατο, αδύνατο, αδύνατο, αδύνατο, αδύνατο, αδύνατο, αδύνατο, αδύνατο. |
—————————————–
Κάθε Τετάρτη στο MusicCorner.gr και μια νέα ιστορία πίσω από ένα φημισμένο τραγούδι… Stay tuned…
