5+1 επιλέγει ο Παύλος Ζέρβας
Η δεκαετία του 1980 στην Ελλάδα ήταν μια εποχή όπου η pop μουσική ζωντάνεψε στα ραδιόφωνα, στα clubs και στις σκηνές των μεγάλων πόλεων μέσα από φωνές που έψαχναν να εκφράσουν τις ανησυχίες, τις ελπίδες και τη νεανική ψυχή της εποχής. Τα τραγούδια που ακολουθούν δεν είναι απλώς επιτυχίες, είναι αποτυπώματα εκείνης της εποχής που …τυχεροί όσοι την έζησαν!
Δύσκολο να επιλέξεις 5+1 τραγούδια από τα πολλά σπουδαία που κυκλοφόρησαν εκείνη τη δεκαετία, όμως κάνω μια προσπάθεια μέσα από αυτές τις επιλογές, να δώσω τον ρυθμό της εποχής!
Πάμε;
5: Φατμέ – “Πότε θα σε βαρεθώ”
(μουσική & στίχοι: Νίκος Πορτοκάλογλου)
Οι Φατμέ του Νίκου Πορτοκάλογλου, ήταν ένα pop/rock συγκρότημα που άφησε το στίγμα του στη δεκαετία του ’80, όταν και δημιουργήθηκε. Ο ιδιαίτερος ήχος τους, τους έκανε γρήγορα γνωστούς. Το «Πότε θα σε βαρεθώ» είναι από τα πιο αντιπροσωπευτικά κομμάτια τους, με στίχους που μιλούν για έναν έρωτα χωρίς ανταπόκριση…
Γιατί να σ’ αγαπώ
Αφού δεν ξέρεις
Για μένα να υποφέρεις
Όπως εγώ
Γιατί να σ’ αγαπώ
Αφού δε χάνεις
Ευκαιρία να με κάνεις
Να σε μισώ
Πότε θα σε βαρεθώ
Να σε αλλάξω
Πότε θα σε βαρεθώ
Πότε θα σε βαρεθώ
Να σ’ απαλλάξω
Απ’ όσα σου ζητώ
4: Νίκος Ζιώγαλας – “Σαν σταρ του σινεμά”
(μουσική & στίχοι: Νίκος Ζιώγαλας)
Ο Νίκος Ζιώγαλας, γνωστός για την ιδιαίτερη φωνή του και για τραγούδια που κινούνται ανάμεσα σε pop, rock και λαϊκά στοιχεία, έγινε γρήγορα αγαπητός στο ευρύ κοινό. Το «Σαν σταρ του σινεμά» είναι ένα κομμάτι που συνδυάζει την πειραματική pop διάθεση με αναφορές στην λαμπερή φιλοδοξία των κινηματογραφικών σταρ, μια μεταφορά που μίλησε στην καρδιά πολλών νέων εκείνης της εποχής.
Τι να ‘ναι αυτό που ξαφνικά μ’ αναστατώνει
όταν τα πόδια σου προβάλλουν στα σκαλιά
χάνω τον έλεγχο και κάνω χίλια λάθη
τ’ αφεντικό τη γράφει τη ζημιά
Μην ξαναρθείς απ’ τη δουλειά δεν το αντέχω
δεν το μπορώ να σ’ αντικρίσω φιλικά
εγώ ξεδίπλωσα τα φύλλα της καρδιάς μου
κι εσύ υπόγραψες σαν σταρ του σινεμά
3: Βασίλης Καζούλης – “Η Φανή”
(μουσική & στίχοι: Βασίλης Καζούλης)
Ο Βασίλης Καζούλης είναι ένας ερμηνευτής που συνδύαζε pop και soft rock στοιχεία με ένα συχνά μελαγχολικό στιχουργικό ύφος. Το τραγούδι “Η Φανή” έγινε …”σύνθημα ερωτικών απογοητεύσεων” εκείνη την εποχή και αποτύπωνε πολλές από τις αισθητικές τάσεις που επικρατούσαν στην ελληνική pop σκηνή των ’80s: απλή, άμεση αφήγηση και μελωδία που μένει στο μυαλό.
δεν πρόκειται να ξαναρθεί
2: Ανδρέας Μικρούτσικος – “Χαμένο νησί”
(μουσική & στίχοι: Ανδρέας Μικρούτσικος)
Μια από τις πιο συμβολικές pop στιγμές της δεκαετίας ήταν το «Χαμένο νησί» του Ανδρέα Μικρούτσικου, που κυκλοφόρησε το 1986 με το album “Περνάω με κόκκινο”. Το τραγούδι χρησιμοποιεί την εικόνα ενός «χαμένου νησιού» ως μεταφορά για την αποξένωση και την μοναξιά μέσα σε μια σχέση, ένα θέμα που αν και προσωπικό, μιλούσε σε πολλούς νέους της εποχής.
Ο Μικρούτσικος, γνωστός τελικά περισσότερο ως παρουσιαστής και δημόσια μορφή, είχε και μια μουσική πορεία που αν και δεν αξιολογήθηκε τόσο εκτενώς όσο άλλων καλλιτεχνών, άφησε αυτό το κομμάτι -ανάμεσα και σε άλλα βεβαίως- ως μια αξέχαστη στιγμή της δεκαετίας του ’80.
Είναι κι αυτοί που μου μαυρίζουν την ψυχή μου
Κάτι τυπάκια που το παίζουν αυθεντία
Φορούνε Timberland παπούτσια στη ζωή μου
Και με κλαρίνα μου τρυπούν τη φαντασία
Ναι
Μου λείπεις εσύ ναι μου λείπεις εσύ
Και μοιάζω να είμαι σαν χαμένο νησί
Μου λείπεις εσύ ναι μου λείπεις εσύ
Και μοιάζω να είμαι σαν χαμένο νησί
Μου λείπεις
1: Βαγγέλης Γερμανός – “Βραχυκύκλωμα”
(μουσική & στίχοι: Βαγγέλης Γερμανός)
Το «Βραχυκύκλωμα» είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ελληνικά pop/soft rock τραγούδια της δεκαετίας, μέσα από τον ομώνυμο δίσκο που κυκλοφόρησε ο Βαγγέλης Γερμανός το 1984 και έβγαλε πολλές επιτυχίες.
Το τραγούδι, με τον χαρακτηριστικό του τίτλο, παίζει με τη μεταφορά της «ηλεκτρικής έκρηξης» για να περιγράψει την ένταση και το πάθος μιας σχέσης που έχει φτάσει στα όριά της. Μελωδικά και στιχουργικά, δηλώνει την ώθηση προς τον ήχο της νέας εποχής που άνθιζε στα ελληνικά charts.
Σε τούτο που μου έλαχε τον τόπο να ζω
οι συγγενείς κι οι φίλοι μου με λένε χαζό
που άφησα τα σίγουρα για τη μουσική
αλίμονο δεν έχω την κοινή λογική
Κουρδίζω την κιθάρα μου
κι ανοίγω πανιά
κι αισθάνομαι σαν δράκος
που ‘χει βγει παγανιά
Μου φέρνει τρέλα, μου φέρνει ζάλη
απ’ τις πατούσες ως το κεφάλι
της στιχουργίας η βιοπάλη
+1… Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας – “Μια βραδιά στο λούκι”
(μουσική & στίχοι: Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας)
Το «Μια βραδιά στο Λούκι» είναι ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια στην ιστορία του ελληνικού pop/έντεχνου της δεκαετίας του ’80 και όχι τυχαία. Το συναντάμε στο ντεμπούτο άλμπουμ των Αδελφών Κατσιμίχα, με τίτλο «Ζεστά ποτά» το 1985, δίσκος με πολλά διαμάντια που γνώρισε άμεσα ευρεία αποδοχή.
Το “Λούκι” ήταν ένα από τα πολύ γνωστά μπαρ της εποχής, στην Οδό Χάριτος, στο Κολωνάκι, και οι στίχοι μιλούν για μια όμορφη κοπέλα, τη Ρενέ, που ερωτεύτηκε ο Χάρης σε αυτό το μαγαζί.
Από την κυκλοφορία του μέχρι σήμερα, το «Μια βραδιά στο Λούκι» έχει γίνει ένα τραγούδι που συνεχίζει να «ζωντανεύει» σε ραδιόφωνα, σε συναυλίες και σε playlists.
Προχθές εκεί που τα ‘πινα με κάποιο κολλητό μου
Κοιτώ και βλέπω πίσω μου δυο μάτια δυο ματάκια
Γυρίζω στον δικό μου, ο τύπος μου Νικόλα
Και μένα μ’ απαντάει κι εκεί αρχίσαν όλα
Εγώ αυτοσυγκεντρώθηκα για να την μαγνητίσω
Αυτά είναι κόλπα ζόρικα που κάνουν στην Ινδία
Αλήθεια σας το λέω, απότυχα τελείως
Δε μου ‘δινε καμία, μα καμία σημασία…
Η δεκαετία του ’80 στην Ελλάδα ήταν μια εποχή μουσικών πειραματισμών και αυθεντικών pop εκφράσεων: από ροκ-εντατικά τραγούδια με λυρισμό, μέχρι χορευτικές μελωδίες που κατέκλυσαν ραδιόφωνα και clubs. Τα 5+1 τραγούδια που παρουσιάζονται εδώ δεν είναι απλώς «αναμνήσεις», είναι μικρά κομμάτια ενός μουσικού οικοδομήματος που έβαλε τη pop μουσική στο επίκεντρο της ελληνικής νεανικής κουλτούρας…
————-
*** Απαγορεύεται αυστηρά η αναδημοσίευση, χωρίς την άδεια του Music Corner…