Μετά την κυκλοφορία του τέταρτου προσωπικού του σόλο άλμπουμ, “Il faut que tu saches” και την εντυπωσιακή του παρουσία στη Eurovision 2024, όπου χάρισε στη Γαλλία την 4η θέση με το «Mon amour», ο Slimane ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη διαδρομή του. Ο Γάλλος ερμηνευτής επιστρέφει με το Selfish, ένα EP πέντε τραγουδιών που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 5 Ιουνίου και δείχνει να κινείται ξανά στον γνώριμο, έντονα συναισθηματικό κόσμο του.
Το πρώτο δείγμα αυτής της νέας δουλειάς είναι το «Higher», ένα ντουέτο με τη Vanina, στο οποίο οι δύο καλλιτέχνες συναντιούνται σε ένα φωτεινό και δυναμικό pop τραγούδι. Η παραγωγή συνδυάζει τη σύγχρονη ευρωπαϊκή pop αισθητική με ανατολίτικες αποχρώσεις, αξιοποιώντας δείγμα από παραδοσιακό τραγούδι και δίνοντας στο κομμάτι έναν πιο εξωστρεφή, σχεδόν κινηματογραφικό χαρακτήρα.
Το «Higher» συνοδεύεται από μουσικό βίντεο γυρισμένο στο Μαρόκο, ένα περιβάλλον που φαίνεται να λειτουργεί όχι απλώς ως σκηνικό, αλλά ως βασικό κομμάτι της ατμόσφαιρας του τραγουδιού. Τα χρώματα, η κίνηση και η ενέργεια του τόπου ενισχύουν τη συνάντηση των δύο φωνών, δημιουργώντας έναν οπτικό κόσμο ζωντανό, ζεστό και εντυπωσιακό.
Με το Selfish, ο Slimane δείχνει να μεταφέρει την ένταση που τον έκανε αναγνωρίσιμο σε μια πιο προσωπική και εσωτερική περιοχή. Ο ίδιος έχει εξηγήσει πως επέλεξε αυτόν τον τίτλο γιατί, όπως λέει, μαθαίνει τον τελευταίο καιρό να είναι «λίγο πιο εγωιστής», να βάζει τον εαυτό του σε προτεραιότητα και να τον φροντίζει — κάτι που, όπως παραδέχεται, του κάνει καλό.
Η επιλογή αυτή αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον μετά την τεράστια έκθεση που του έφερε η Eurovision. Το «Mon amour» ανέδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο τη δύναμη της φωνής του, την ικανότητά του να στήνει μια ερμηνεία πάνω στην ευαισθησία και την απλότητα, αλλά και τη σχέση του με τη γαλλική μπαλάντα. Με το «Higher», όμως, ο Slimane φαίνεται να δοκιμάζει μια πιο ανοιχτή, διεθνή ηχητική κατεύθυνση, χωρίς να εγκαταλείπει το συναίσθημα που βρίσκεται στον πυρήνα της μουσικής του.
Το αποτέλεσμα είναι ένα τραγούδι που δεν προσπαθεί να απομακρυνθεί από την ταυτότητά του, αλλά να την οδηγήσει αλλού: σε έναν πιο ρυθμικό, πιο φωτεινό και πιο πολυπολιτισμικό χώρο. Αν το «Mon amour» ήταν η μεγάλη, θεατρική εξομολόγηση, το «Higher» μοιάζει με μια ανάσα μετά από αυτήν — μια στιγμή ανανέωσης, συνάντησης και απελευθέρωσης.
