Γράφει η Νάντια Στεργίου
Υπάρχουν τραγούδια που γράφτηκαν για να γίνουν αφιερώσεις. Και υπάρχουν κι εκείνα που δεν τα «αφιερώνεις», τα βάζεις να παίξουν όταν δεν θες να μιλήσεις άλλο!
Φέτος, αφήνουμε στην άκρη τα κλασικά, αναμενόμενα “Valentine’s anthems” και πάμε σε 5+1 κομμάτια που κουβαλούν έξι διαφορετικές εκδοχές του έρωτα! Γιατί ο έρωτας δεν είναι ένα πράγμα. Είναι πολλά…
1) Ο απαγορευμένος έρωτας
Chris Isaak – Wicked Game
Παίζει όταν η επιθυμία είναι πιο δυνατή από τη λογική κι εσύ δεν σκοπεύεις να την πολεμήσεις!
Μια κιθάρα που στάζει νύχτα, μια φωνή που δεν ζητάει συγγνώμη, κι εκείνη η αίσθηση ότι ο έρωτας δεν είναι πάντα καταφύγιο, είναι και παγίδα.
Εδώ η λέξη-κλειδί δεν είναι «αγάπη». Είναι «απαγορευμένος πειρασμός»…
2) Ο καλοκαιρινός έρωτας
Lana Del Rey – Summer Wine (with Barrie-James O’Neill)
Είναι ο έρωτας που μοιάζει με δροσερό ποτό: γλυκός, ύπουλος, και λίγο πιο δυνατός απ’ όσο νομίζεις.
Δεν κάνει θόρυβο. Δεν υπόσχεται. Απλώς συμβαίνει, σαν μια νύχτα που ξεκινάει αθώα και τελειώνει με το “γιατί το κάναμε αυτό;”.
Καλοκαίρι εδώ δεν σημαίνει ήλιος. Σημαίνει πειρασμός…
3) Ο παθιασμένος έρωτας
Prince – Adore
Εδώ δεν υπάρχει “cool”. Μόνο παράδοση.
Ο Prince δεν τραγουδάει απλώς ερωτικά, κάνει επίδειξη αφοσίωσης σε σημείο υπερβολής, σχεδόν σαν να μην τον νοιάζει αν θα εκτεθεί. Και αυτό είναι το πιο ερωτικό πράγμα που μπορείς να κάνεις: να δοθείς στον απόλυτο βαθμό.
Αν ο έρωτας είναι ηλεκτρισμός, αυτό είναι βραχυκύκλωμα.
4) Ο βραδινός έρωτας
Portishead – Glory Box
Αυτό είναι για εκείνη τη στιγμή που στο δωμάτιο χαμηλώνουν τα φώτα.
Το “Glory Box” δεν είναι ρομάντζο. Είναι πόθος με αυτογνωσία… Επιθυμία, ανάγκη, και μια ειλικρίνεια που δεν φωνάζει, σε καρφώνει.
Δεν είναι τραγούδι για “valentine cards”. Είναι τραγούδι για βλέμματα. Παθιασμένα…!
5) Ο μελαγχολικός έρωτας
Jeff Buckley – Lover, You Should’ve Come Over
Κάποιες φορές ο έρωτας δεν τελειώνει. Απλώς …αργεί.
Και μέχρι να καταλάβεις τι ήθελες, έχει ήδη φύγει. Ο Buckley τραγουδά σαν να μιλάει σε κάποια που δεν θα γυρίσει, αλλά ακόμη ελπίζει, κι ας ξέρει ότι δεν πρέπει.
Εδώ ο έρωτας είναι μια πόρτα μισάνοιχτη…
+1) Ο παντοτινός έρωτας
The Cure – Lovesong
Το “Lovesong” δεν προσποιείται ότι όλα είναι τέλεια. Απλώς λέει: «είμαι εδώ».
Και αυτό, τελικά, είναι η πιο σπάνια μορφή έρωτα: όχι η φλόγα, αλλά η διάρκεια. Η παρουσία. Η σταθερότητα…
Η μεγάλη αλήθεια του τραγουδιού είναι ότι ο παντοτινός έρωτας δεν χρειάζεται πολλά λόγια. Χρειάζεται μόνο φροντίδα και συνέπεια…
Ο Άγιος Βαλεντίνος έχει γίνει μια γιορτή «όπως πρέπει».
Αλλά ο έρωτας δεν είναι “πρέπει”. Είναι ένστικτο, νύχτα, μνήμη, ρίσκο, επιθυμία.
Και αν αυτά τα 6 τραγούδια έχουν κάτι κοινό, είναι ότι δεν παίζουν για να στολίσουν τη στιγμή. Παίζουν για να την αποκαλύψουν…
Βάλ’ τα να παίξουν. Και άσε τα υπόλοιπα να γίνουν μόνα τους!
