Ο εκ Θεσσαλονίκης ορμώμενος Θανάσης Dzingovic, 5 χρόνια μετά τον πρώτο και ομώνυμο δίσκο (“Dzingovic”) επιστρέφει με το “Dzingovic II”, ένα project νοσταλγικό και τρυφερό, σαν μια κασέτα που βρέθηκε ξεχασμένη σε κάποιο συρτάρι και τελικά έπαιξε ξανά.
8 νέα κομμάτια, βαθιά προσωπικά και εξομολογητικά, σαν αβίαστη συνέχεια της ιστορίας του πρώτου του δίσκου. Κιθάρες που στάζουν reverb, φωνές που μοιάζουν να έρχονται από διπλανό δωμάτιο, μελωδίες που επαναλαμβάνονται σαν σκέψεις πριν τον ύπνο. Αυτά θα βρεις ή θα σε βρουν, αν τοποθετήσεις το βινύλιο στο πικάπ. Σαν μια βόλτα χωρίς προορισμό μέσα στην πόλη.
Ηχογραφημένος κυρίως στο σπίτι, ο δίσκος αποπνέει “bedroom” αισθητική, από επιλογή αλλά και σαν ανάγκη.
Δίπλα του, φίλοι και συνοδοιπόροι: η Εύα Ντούρου στα πλήκτρα, ο Βασίλης Μπαχαρίδης στα τύμπανα, ο Foken στα βιολιά, και ο Χρήστος Μέγας στο master. Το εξώφυλλο υπογράφει ο Βασίλης Μητσιόπουλος.
A
ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ΤΡΕΝΟ
ΔΕΝ ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΠΩΣ
ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ
ΝΑ ΛΟΙΠΟΝ
Β
ΜΕΡΑ ΤΗ ΜΕΡΑ
ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΟΣ
ΚΙ ΑΝ Η ΤΥΧΗ ΜΟΥ
ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΜΟΥ ΤΟ ΤΟΞΟ
