Γράφει ο Παύλος Ζέρβας
Το καλοκαίρι του 1977, η Νέα Υόρκη ζούσε μέσα στον φόβο. Εδώ και έναν χρόνο, ένας άγνωστος άνδρας πυροβολούσε νεαρά ζευγάρια μέσα σε σταθμευμένα αυτοκίνητα, αφήνοντας πίσω του έξι νεκρούς και αρκετούς τραυματίες. Υπέγραφε τις επιστολές του ως «Son of Sam» και είχε μετατρέψει τις νυχτερινές εξόδους σε πηγή τρόμου.
Στις 10 Αυγούστου 1977, η αστυνομία συνέλαβε τον David Berkowitz. Λίγες εβδομάδες αργότερα, οι Talking Heads κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ, Talking Heads: 77. Ανάμεσα στα τραγούδια του υπήρχε ένα με τον τίτλο «Psycho Killer», γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, σαν να άκουγες τις σκέψεις ενός ανθρώπου που έχανε τον έλεγχο του μυαλού του.
Η σύνδεση έμοιαζε αυτονόητη. Πολλοί πίστεψαν ότι το τραγούδι είχε γραφτεί για τον «Son of Sam». Μόνο που το «Psycho Killer» υπήρχε ήδη από το 1974, περίπου δύο χρόνια πριν αρχίσουν οι δολοφονίες…
Το δεύτερο τραγούδι που έγραψε ποτέ
Η ιστορία του ξεκίνησε στο Rhode Island School of Design, όπου είχαν γνωριστεί ο David Byrne, ο Chris Frantz και η Tina Weymouth. Ο Byrne και ο Frantz έπαιζαν τότε στους Artistics, μια φοιτητική μπάντα που παρουσίαζε κυρίως διασκευές.
Μια ημέρα, ο Byrne εμφανίστηκε στο εργαστήριο ζωγραφικής που μοιράζονταν ο Frantz και η Weymouth, κρατώντας μια φτηνή ακουστική κιθάρα γεμάτη πιτσιλιές από μπογιά. Είχε μαζί του την αρχή ενός καινούργιου τραγουδιού.
Όπως έχει αποκαλύψει ο ίδιος, ήταν μόλις η δεύτερη σοβαρή προσπάθεια σύνθεσης που είχε κάνει στη ζωή του. Η ιδέα του ήταν να ενώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους: τη σκοτεινή θεατρικότητα του Alice Cooper με τον τρόπο που ο Randy Newman έμπαινε στο μυαλό των αμφιλεγόμενων χαρακτήρων των τραγουδιών του.
«Τι θα συνέβαινε αν αυτοί οι δύο έγραφαν μαζί ένα τραγούδι για έναν κατά συρροή δολοφόνο;», αναρωτήθηκε, όπως θυμήθηκε αργότερα σε συνέντευξή του στο CBS.
Ο στόχος του, ωστόσο, δεν ήταν να περιγράψει φόνους ή σκηνές βίας. Ήθελε να δημιουργήσει έναν εσωτερικό μονόλογο: να ακουστούν οι μπερδεμένες, νευρικές και διαστρεβλωμένες σκέψεις ενός ανθρώπου που βρίσκεται στα όρια της ψυχικής κατάρρευσης.
Γι’ αυτό και οι στίχοι δεν αφηγούνται κάποιο συγκεκριμένο έγκλημα. Ο πρωταγωνιστής δεν μπορεί να ηρεμήσει, δεν κοιμάται, δυσκολεύεται να επικοινωνήσει και εξοργίζεται όταν οι άλλοι μιλούν ασταμάτητα χωρίς να λένε τίποτα. Περισσότερο από δολοφόνος, μοιάζει με έναν άνθρωπο εγκλωβισμένο μέσα στο ίδιο του το μυαλό.
Γιατί εμφανίζονται ξαφνικά τα γαλλικά;
Ο Byrne ήθελε στο μεσαίο μέρος του τραγουδιού ο αφηγητής να αλλάζει ξαφνικά γλώσσα, σαν να περνούσε σε μια διαφορετική ψυχική κατάσταση. Αρχικά απευθύνθηκε σε μια Γιαπωνέζα συμφοιτήτριά του, αλλά εκείνη αρνήθηκε να τον βοηθήσει μόλις έμαθε τον τίτλο του τραγουδιού.
Τότε ο Chris Frantz τού θύμισε ότι η μητέρα της Tina Weymouth ήταν Γαλλίδα και ότι στο σπίτι της μιλούσαν συχνά γαλλικά. Η Weymouth έγραψε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα το γαλλικό μέρος, στο οποίο ο χαρακτήρας αναφέρεται σε όσα έκανε και άκουσε «εκείνο το βράδυ» και παρουσιάζει τον εαυτό του να ορμά προς μια υποτιθέμενη δόξα.
Η φράση «Qu’est-ce que c’est?» σημαίνει απλώς «τι είναι αυτό;». Η χρήση των γαλλικών, όμως, δεν ήταν τυχαία. Ο Byrne φανταζόταν ότι ο ήρωάς του θεωρούσε τον εαυτό του καλλιεργημένο και εκλεπτυσμένο, παρά το χάος που επικρατούσε μέσα του.
Υπήρχε μόνο ένα μικρό πρόβλημα: όταν οι Talking Heads έπαιξαν αργότερα στη Γαλλία, αρκετοί τους είπαν ότι οι εκφράσεις ακούγονταν υπερβολικά παλιομοδίτικες, σχεδόν σαν να προέρχονταν από την εποχή του Ναπολέοντα! Αυτό, βέβαια, έκανε το τραγούδι ακόμη πιο παράξενο.
Ο Frantz πρόσθεσε μερικούς ακόμη στίχους και, όπως έχει περιγράψει ο ίδιος, όταν οι Artistics το παρουσίασαν ζωντανά, η αντίδραση του κοινού ήταν καλύτερη από εκείνη που προκαλούσαν όλες οι διασκευές τους. Ήταν η στιγμή που κατάλαβαν ότι θα μπορούσαν να γράψουν το δικό τους υλικό.
Κατά μία έννοια, το «Psycho Killer» ήταν ο σπινθήρας από τον οποίο γεννήθηκαν οι Talking Heads!
Το μαχαίρι μέσα στο στούντιο
Το τραγούδι ακολούθησε το συγκρότημα στα πρώτα του βήματα στη Νέα Υόρκη και στις εμφανίσεις του στο CBGB. Όταν ήρθε η ώρα να ηχογραφηθεί για το Talking Heads: 77, ο παραγωγός Tony Bongiovi δεν ήταν ικανοποιημένος με την ερμηνεία του Byrne.
Σύμφωνα με όσα έχει αφηγηθεί ο Chris Frantz, ο Bongiovi εξαφανίστηκε για λίγο στην κουζίνα πίσω από το control room και επέστρεψε κρατώντας ένα μεγάλο μαχαίρι! Πρότεινε στον Byrne να το κρατήσει την ώρα που τραγουδούσε, ώστε να «μπει στον ρόλο» …του ψυχοπαθή δολοφόνου!
Ο Byrne αρνήθηκε.
Στη συνέχεια δήλωσε ότι δεν μπορούσε να τραγουδήσει με τον παραγωγό μέσα στο στούντιο. Η λύση βρέθηκε με τη βοήθεια του ηχολήπτη Ed Stasium: τα φωνητικά ηχογραφήθηκαν κρυφά, σε ώρες που ο Bongiovi απουσίαζε.
Το τελικό αποτέλεσμα δεν χρειαζόταν ούτε μαχαίρια ούτε θεατρικά τεχνάσματα. Η κοφτή, αγχωμένη φωνή του Byrne, το επίμονο μπάσο της Tina Weymouth και ο σχεδόν χορευτικός ρυθμός δημιουργούσαν μια πολύ πιο ανησυχητική αντίθεση. Η μουσική σε παρέσυρε, ενώ ο αφηγητής έμοιαζε να διαλύεται μπροστά σου.
Η ανατριχιαστική σύμπτωση με τον «Son of Sam»
Το Talking Heads: 77 κυκλοφόρησε στις 16 Σεπτεμβρίου 1977 και το «Psycho Killer» ακολούθησε ως single τον Δεκέμβριο. Η σύλληψη του David Berkowitz είχε γίνει μόλις λίγους μήνες νωρίτερα, έπειτα από περισσότερο από έναν χρόνο κατά τον οποίο ο «Son of Sam» είχε τρομοκρατήσει τη Νέα Υόρκη.
Ο τίτλος, η οπτική του δολοφόνου και η νευρικότητα του Byrne έκαναν τη σύνδεση σχεδόν αναπόφευκτη. Η χρονική συγκυρία πιθανότατα βοήθησε και την εμπορική του πορεία. Παρ’ όλα αυτά, το τραγούδι όχι μόνο δεν αναφερόταν στον Berkowitz, αλλά είχε ήδη ηχογραφηθεί σε demo από τους Artistics το 1974.
Η πρώτη εκείνη ηχογράφηση παρέμεινε ξεχασμένη για περισσότερο από μισό αιώνα, μέχρι που εντοπίστηκε στα αρχεία του Rhode Island School of Design. Κυκλοφόρησε τελικά επίσημα στη συλλογή Tentative Decisions: Demos & Live, επιβεβαιώνοντας με τον πιο χειροπιαστό τρόπο ότι ο διαβόητος δολοφόνος δεν μπορούσε να αποτελεί την έμπνευση του τραγουδιού. Η Rhino χαρακτηρίζει το demo του 1974 ως την παλαιότερη γνωστή ηχογράφηση του «Psycho Killer».
Από το άδειο σανίδι στο πρώτο του video clip
Το 1984, το «Psycho Killer» απέκτησε μία από τις πιο χαρακτηριστικές ζωντανές εκτελέσεις στην ιστορία του rock. Στην έναρξη της συναυλιακής ταινίας Stop Making Sense, ο David Byrne βγαίνει μόνος σε μια εντελώς άδεια σκηνή, κρατώντας μια ακουστική κιθάρα και τοποθετώντας δίπλα του ένα φορητό κασετόφωνο.
Με αυτό το απολύτως λιτό στήσιμο αρχίζει να ερμηνεύει το τραγούδι, ενώ ένας μηχανικός ρυθμός ακούγεται από ένα drum machine. Η μοναχική, σπασμωδική παρουσία του κάνει τον εσωτερικό μονόλογο του ήρωα ακόμη πιο έντονο. Στα επόμενα τραγούδια η σκηνή γεμίζει σταδιακά με μουσικούς και εξοπλισμό, μετατρέποντας την εμφάνιση σε μια ολόκληρη οπτική αφήγηση.
Παρά τη φήμη του, το «Psycho Killer» δεν απέκτησε επίσημο video clip παρά μόνο τον Ιούνιο του 2025, ακριβώς …50 χρόνια μετά την πρώτη εμφάνιση των Talking Heads στο CBGB! Σκηνοθετημένο από τον Mike Mills και με πρωταγωνίστρια τη Saoirse Ronan, το video αποφεύγει συνειδητά τους φόνους, το αίμα και κάθε κυριολεκτική απεικόνιση.
Παρουσιάζει μια γυναίκα παγιδευμένη στη μονότονη καθημερινότητά της, η οποία περνά από την ηρεμία στην οργή, την απάθεια και την ψυχική αποδιοργάνωση. Οι ίδιοι οι Talking Heads εξήγησαν ότι αγάπησαν το video ακριβώς επειδή δεν ήταν «κυριολεκτικό, αιματηρό ή προφανές». Όπως και το τραγούδι, ενδιαφέρεται περισσότερο για την ψυχική ένταση παρά για τη βία…
Τελικά, η δύναμη του «Psycho Killer» δεν βρίσκεται στην ιστορία κάποιου πραγματικού δολοφόνου. Βρίσκεται στην αντίθεση ανάμεσα σε έναν ακαταμάχητο ρυθμό και σε ένα μυαλό που καταρρέει. Ανάμεσα στη μουσική που σε κάνει να κινηθείς και στη φωνή ενός ανθρώπου που δεν μπορεί να ξεφύγει από τον ίδιο του τον εαυτό. Κι αυτό μπορεί να ακούγεται πιο ανησυχητικό από οποιαδήποτε αληθινή ιστορία εγκλήματος…
Οι στίχοι
| I can’t seem to face up to the facts I’m tense and nervous and I Can’t relax I can’t sleep ’cause my bed’s on fire Don’t touch me I’m a real live wire |
Δεν μπορώ να αποδεχτώ την πραγματικότητα Είμαι σε ένταση και νευρικός και Δεν μπορώ να χαλαρώσω Δεν μπορώ να κοιμηθώ, γιατί το κρεβάτι μου έχει πάρει φωτιά Μη με αγγίζεις, είμαι σαν γυμνό καλώδιο υπό τάση |
| Psycho Killer Qu’est-ce que c’est ? fa fa fa fa fa fa fa fa fa far better Run run run run run run run away Psycho Killer Qu’est-ce que c’est ? fa fa fa fa fa fa fa fa fa far better Run run run run run run run away |
Ψυχοπαθής δολοφόνος Τι είναι αυτό; Φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα… πολύ καλύτερα Τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, φύγε μακριά Ψυχοπαθής δολοφόνος Τι είναι αυτό; Φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα… πολύ καλύτερα Τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, φύγε μακριά |
| You start a conversation you can’t even finish it You’re talkin’ a lot, but you’re not sayin’ anything When I have nothing to say, my lips are sealed Say something once, why say it again? |
Ξεκινάς μια συζήτηση και δεν μπορείς ούτε να την τελειώσεις Μιλάς πολύ, αλλά στην πραγματικότητα δεν λες τίποτα Όταν δεν έχω τίποτα να πω, κρατάω το στόμα μου κλειστό Πες κάτι μία φορά, γιατί να το ξαναπείς; |
| Psycho Killer Qu’est-ce que c’est ? fa fa fa fa fa fa fa fa fa far better Run run run run run run run away Psycho Killer Qu’est-ce que c’est ? fa fa fa fa fa fa fa fa fa far better Run run run run run run run away |
Ψυχοπαθής δολοφόνος Τι είναι αυτό; Φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα… πολύ καλύτερα Τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, φύγε μακριά Ψυχοπαθής δολοφόνος Τι είναι αυτό; Φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα… πολύ καλύτερα Τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, φύγε μακριά |
| Ce que j’ai fait, ce soir-là Ce qu’elle a dit, ce soir-là Réalisant mon espoir Je me lance, vers la gloire … OK We are vain and we are blind I hate people when they’re not polite |
Αυτό που έκανα εκείνο το βράδυ Αυτό που είπε εκείνη εκείνο το βράδυ Κάνοντας την ελπίδα μου πραγματικότητα Ρίχνομαι προς τη δόξα… εντάξει! Είμαστε ματαιόδοξοι και είμαστε τυφλοί Μισώ τους ανθρώπους όταν δεν έχουν τρόπους |
| Psycho Killer Qu’est-ce que c’est ? fa fa fa fa fa fa fa fa fa far better Run run run run run run run away Psycho Killer Qu’est-ce que c’est ? fa fa fa fa fa fa fa fa fa far better Run run run run run run run away |
Ψυχοπαθής δολοφόνος Τι είναι αυτό; Φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα… πολύ καλύτερα Τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, φύγε μακριά Ψυχοπαθής δολοφόνος Τι είναι αυτό; Φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα, φα… πολύ καλύτερα Τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε, φύγε μακριά |
—————————————–
Κάθε Τετάρτη στο MusicCorner.gr και μια νέα ιστορία πίσω από ένα φημισμένο τραγούδι… Stay tuned…
Θέλεις να μαθαίνεις για περισσότερες ιστορίες πίσω από γνωστά τραγούδια? Γράψου στο Newsletter παρακάτω για να σε ενημερώνουμε άμεσα και μπες στη στήλη με τα “Αφιερώματα” μας…



















