Η Natalie Imbruglia επιστρέφει δισκογραφικά με το «Algorithm», έναν δίσκο φωτεινό και χορευτικό στην επιφάνεια, αλλά πολύ πιο προσωπικό απ’ όσο αρχικά αφήνει να φανεί.
Το έβδομο album της κυκλοφόρησε στις 4 Σεπτεμβρίου από τη δική της Landgirl Records, πέντε χρόνια μετά το «Firebird», και βρίσκει την Αυστραλοβρετανίδα τραγουδίστρια να στρέφεται περισσότερο προς τους ηλεκτρονικούς ήχους, τα συνθεσάιζερ και τις μηχανές ρυθμού.
Πίσω από όλα αυτά, όμως, υπάρχουν τραγούδια για την ψυχική υγεία, την εξάρτηση από το κινητό, την περιεμμηνόπαυση, τις σχέσεις και την προσπάθεια να συμφιλιωθεί κανείς με τον εαυτό του.
«Ποτέ δεν πέρασα τόσο καλά φτιάχνοντας έναν δίσκο»
Η ίδια η Imbruglia περιγράφει το «Algorithm» ως τον δίσκο που διασκέδασε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο δημιουργώντας.
Η ειρωνεία είναι ότι αυτή η χαρά συνέπεσε με μία από τις δυσκολότερες περιόδους που είχε περάσει σε επίπεδο ψυχικής υγείας. Ακριβώς αυτή την αντίθεση θέλησε να μεταφέρει στη μουσική: να πάρει κάτι σκοτεινό και να προσπαθήσει να το μετατρέψει σε φως.
Γι’ αυτό και πολλά από τα τραγούδια έχουν έντονο ρυθμό, χιούμορ και μια διάθεση που συχνά έρχεται σε αντίθεση με όσα πραγματικά περιγράφουν οι στίχοι τους.
Η Imbruglia χρηματοδότησε μάλιστα η ίδια ολόκληρο το project, έχοντας πολύ μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στη δημιουργία του. Συνυπογράφει όλα τα τραγούδια και συμμετέχει στην παραγωγή τους, δουλεύοντας με διαφορετικούς συνεργάτες ανάμεσά τους οι MyRiot, David Sneddon, Fraser T Smith, Anu Pillai, Mark Crew και Mark Priddy.
Ο «Algorithm» που μας κρατά κολλημένους στο κινητό
Το ομώνυμο τραγούδι στρέφει το βλέμμα σε κάτι πολύ γνώριμο στη σύγχρονη καθημερινότητα: την εξάρτηση από το κινητό τηλέφωνο και τους αλγόριθμους που αποφασίζουν τι θα βλέπουμε διαρκώς στις οθόνες μας.
Η Imbruglia είχε αρχικά την ιδέα να γράψει το κομμάτι με τέτοιο τρόπο ώστε να μοιάζει σαν να μιλά για έναν άνδρα και για ερωτική έλξη, ενώ στην πραγματικότητα αναφέρεται στο τηλέφωνό της.
Η ίδια δεν εξαιρεί τον εαυτό της από την κριτική. Παραδέχεται ότι μπορεί να παρασυρθεί από όσα της προτείνει ο αλγόριθμος και αντιμετωπίζει με χιούμορ το πόσο εύκολα μπορούμε να αφήσουμε μια εφαρμογή να καθορίζει τι τραβά την προσοχή μας.
Μουσικά, το κομμάτι κινείται σε σαφώς ηλεκτρονικότερη κατεύθυνση, με την τραγουδίστρια να αναφέρει ως μία από τις επιρροές της το «Nightclubbing» της Grace Jones.
Η περιεμμηνόπαυση έγινε τραγούδι
Ένα από τα πιο προσωπικά σημεία του album βρίσκεται στο «Who Dimmed the Lights». Η Imbruglia μιλά ανοιχτά για την εμπειρία της περιεμμηνόπαυσης και κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο οι ορμονικές αλλαγές επηρέασαν την ψυχική της κατάσταση.
Για περίπου έναν χρόνο, όπως έχει εξηγήσει, αισθανόταν ότι δεν ήταν ο εαυτός της και δυσκολευόταν να καταλάβει τι της συνέβαινε.
Ο ίδιος ο τίτλος —«Ποιος χαμήλωσε τα φώτα;»— περιγράφει αυτή την αίσθηση: σαν κάποιος να μειώνει σταδιακά τη φωτεινότητα χωρίς εσύ να αντιλαμβάνεσαι αμέσως τι αλλάζει.
Η τραγουδίστρια θέλησε να μιλήσει ανοιχτά για ένα θέμα που, όπως πιστεύει, εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με αμηχανία, παρότι μπορεί να έχει μεγάλη επίδραση στη διάθεση, στη σκέψη και στην προσωπικότητα μιας γυναίκας.
Το «Upside Down» και η μάχη να ξαναβρεί τον έλεγχο
Το «Upside Down» γεννήθηκε επίσης μέσα από μια δύσκολη περίοδο.
Η Imbruglia έχει μιλήσει για στιγμές κατά τις οποίες ένιωθε ότι δεν μπορούσε να ελέγξει τα συναισθήματά της και βρισκόταν διαρκώς σε κατάσταση έντασης, προσπαθώντας με τη δύναμη της θέλησης να επανέλθει. Το τραγούδι καταλήγει σε μια διαφορετική διαπίστωση: ότι μερικές φορές η θέληση από μόνη της δεν αρκεί. Χρειάζονται εργαλεία, υποστήριξη και η αποδοχή ότι δεν είναι πάντα δυνατό να λύσουμε τα πάντα μόνοι μας.
Η αντίθεση ανάμεσα στο δύσκολο θέμα και στη φωτεινή, γεμάτη συνθεσάιζερ παραγωγή συνοψίζει σε μεγάλο βαθμό ολόκληρη τη φιλοσοφία του δίσκου.
Μεγαλώνοντας και σταματώντας να νοιάζεσαι τόσο για τη γνώμη των άλλων
Στα 51 της χρόνια, η Natalie Imbruglia βλέπει και κάτι θετικό στο πέρασμα του χρόνου: την ελευθερία που έρχεται όταν σταματάς να δίνεις τόση σημασία στο τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα.
Η ίδια παραδέχεται ότι για μεγάλο μέρος της ζωής της ξόδευε πολλή ενέργεια ανησυχώντας για τη γνώμη του κόσμου. Τώρα αντιμετωπίζει τον εαυτό της με περισσότερο χιούμορ.
Το εναρκτήριο «Debbie», για παράδειγμα, είναι ουσιαστικά ένα γράμμα της Natalie προς …τη Natalie. Η «Debbie» του τίτλου είναι η απαισιόδοξη πλευρά του εαυτού της, στην οποία προσπαθεί να πει να κάνει υπομονή και να μην είναι τόσο σκληρή με τον εαυτό της.
Στο τραγούδι υπάρχουν μάλιστα επιρροές από την Annie Lennox και τους Eurythmics, ένα από τα ονόματα που επηρέασαν γενικότερα τον νέο ηλεκτρονικό προσανατολισμό της.
Από τον Gary Lightbody στην αγάπη για τον ίδιο σου τον εαυτό
Το album κλείνει με το «Beautiful Love», το οποίο η Imbruglia έγραψε μαζί με τον Gary Lightbody των Snow Patrol και τον παραγωγό Fraser T Smith.
Παρότι ο τίτλος μπορεί να παραπέμπει σε μια ερωτική ιστορία, το τραγούδι έχει διαφορετικό προορισμό. Η «όμορφη αγάπη» του τέλους είναι τελικά η αγάπη και η αποδοχή του ίδιου του εαυτού σου.
Γι’ αυτό και η τραγουδίστρια επέμεινε να βρίσκεται στο τέλος του δίσκου. Αν το «Debbie» ξεκινά με μια γυναίκα που προσπαθεί να πείσει τον εαυτό της να αντέξει, το «Beautiful Love» κλείνει την ιστορία με αυτή τη γυναίκα να έχει βρει έναν τρόπο να επιστρέψει στον εαυτό της.
Τα τραγούδια του «Algorithm»
- Debbie
- Upside Down
- Catastrophe
- Algorithm (Interlude)
- Algorithm
- Sounds Like It Feels
- Jesus On Mars
- Who Dimmed the Lights
- Endgame
- Just Drive
- Breathe With the Fire Lola
- Beautiful Love
Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά το «Torn»
Η Natalie Imbruglia θα είναι πάντα συνδεδεμένη με το «Torn», το τραγούδι που την έκανε παγκοσμίως γνωστή το 1997 και εξακολουθεί να αποτελεί τη μεγαλύτερη επιτυχία της.
Σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα, όμως, το «Algorithm» τη βρίσκει σε μια διαφορετική φάση. Δεν προσπαθεί να ξαναφτιάξει τον ήχο του παρελθόντος ούτε να κυνηγήσει το επόμενο «Torn». Επιλέγει να μιλήσει για όσα πραγματικά την απασχολούν σήμερα και να τα ντύσει με έναν από τους πιο χορευτικούς και φωτεινούς ήχους που έχει δοκιμάσει μέχρι σήμερα.
Ύστερα από τόσα χρόνια, φαίνεται να ενδιαφέρεται λιγότερο για το τι περιμένουν οι άλλοι από εκείνη και περισσότερο για το τι πραγματικά θέλει να πει…
