Ο «Άγριος Σπόρος» του Γιάννη Τσίρου επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Μικρό Χορν, σε σκηνοθεσία της Σοφίας Καραγιάννη. Το αιχμηρό κοινωνικό έργο της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας επιστρέφει στη σκηνή με μια ιστορία όπου η καχυποψία, ο αποκλεισμός και η ανάγκη για έναν «ένοχο» αποκτούν μεγαλύτερη δύναμη από τα ίδια τα γεγονότα.
Σε ένα παρακμιακό επαρχιακό τοπίο, μια μικρή ερημική παραλία, μια παράνομη καντίνα και η μυστηριώδης εξαφάνιση ενός νεαρού Γερμανού παραθεριστή πυροδοτούν έναν αδυσώπητο μηχανισμό κοινωνικής καταδίκης. Μέσα σε μία μόνο μέρα, οι υποψίες γίνονται βεβαιότητες και ο κεντρικός ήρωας μετατρέπεται σε αποδιοπομπαίο τράγο πριν καν διατυπωθεί μια πραγματική κατηγορία.
Στο σημείωμά του, ο Γιάννης Τσίρος υπενθυμίζει ότι ένα θεατρικό έργο δεν αποτελείται μόνο από την πλοκή και τους χαρακτήρες του, αλλά και από τον αόρατο κόσμο που τους περιβάλλει και καθορίζει τις πράξεις και τις ανάγκες τους. Δεκατρία χρόνια μετά το πρώτο ανέβασμα του «Άγριου Σπόρου», βλέπει αυτόν τον περιβάλλοντα κόσμο να παραμένει σκληρός, απαιτητικός και ακόμη πιο απειλητικός και άδικος.
Για τον συγγραφέα, το θέατρο μπορεί να μην έχει τη δύναμη να αποτρέψει τα δεινά του κόσμου, μπορεί όμως να κρατά ζωντανή την προσδοκία για επίγνωση και δικαιοσύνη. Αυτή ακριβώς η ένταση ανάμεσα στην αδικία και την ανάγκη για δικαιοσύνη διατρέχει και τη σκηνική ανάγνωση της Σοφίας Καραγιάννη.
Η σκηνοθέτης αντιμετωπίζει τον «Άγριο Σπόρο» σαν μια τελετουργία που οδηγεί στη σφαγή: η παραλία γίνεται τόπος εξορίας, η καντίνα ένα αυτοσχέδιο καταφύγιο και ο κεντρικός ήρωας φορέας μιας ενοχής που δεν του ανήκει αλλά του αποδίδεται. Γύρω του σχηματίζεται μια κοινωνία που λειτουργεί σχεδόν σαν χορός αρχαίας τραγωδίας, εκεί όπου η τιμωρία προηγείται του εγκλήματος.
Ο ήρωας γίνεται έτσι ένας σύγχρονος αποδιοπομπαίος τράγος, όχι επειδή έχει αποδειχθεί ότι έφταιξε, αλλά επειδή το σύστημα χρειάζεται κάποιον να φταίει για να συνεχίσει να λειτουργεί. Η παράσταση δεν αναζητά τον «ένοχο» ούτε προσφέρει μια εύκολη έννοια δικαίου· παρακολουθεί πώς το δίκαιο χάνεται μέσα στους μηχανισμούς, στον θόρυβο και στη σιωπή όσων γίνονται μάρτυρες.
Η παράσταση απέσπασε τρεις διακρίσεις στα 15α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης 2026: βραβείο καλύτερης ανδρικής ερμηνείας για τον Ηλία Βαλάση, βραβείο β’ γυναικείας ερμηνείας για την Ανθή Σαββάκη και βραβείο καλύτερου κειμένου για τον Γιάννη Τσίρο. Στη διανομή συμμετέχει επίσης ο Δημήτρης Μαμιός.
Συγγραφέας: Γιάννης Τσίρος
Σκηνοθεσία: Σοφία Καραγιάννη
Πρωτότυπη μουσική και σχεδιασμός ήχου: Νικόλας Καζάζης
Σκηνικά – Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Σχεδιασμός φωτισμών: Βασιλική Γώγου
Κίνηση: Μαργαρίτα Τρίκκα
Βοηθός σκηνοθέτη: Σοφία Χατζηευθυμιάδη
Παίζουν: Ηλίας Βαλάσης, Δημήτρης Μαμιός, Ανθή Σαββάκη
Έναρξη: Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026
Παραστάσεις: Πέμπτη 20:00, Παρασκευή και Σάββατο 21:00, Κυριακή 17:00
Διάρκεια: 100 λεπτά
Μικρό Χορν
Αμερικής 10, Αθήνα
Τηλέφωνο: 211 1000 365
Εισιτήρια: VIP1 25€, VIP2 20€, Πλατεία και Θεωρεία 18€, φοιτητικό/ανέργων/ΑμεΑ 16€, περιορισμένης ορατότητας 14€
Προπώληση: more.com
