Το «TOC TOC» του Laurent Baffie επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Βρετάνια, σε απόδοση και σκηνοθεσία του Κώστα Σπυρόπουλου. Η κωμωδία που έχει ήδη διαγράψει μακρά πορεία στις ελληνικές σκηνές φέρνει ξανά στο προσκήνιο έξι ανθρώπους με ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές, χρησιμοποιώντας το χιούμορ ως τρόπο για να μιλήσει για την αποδοχή, την κατανόηση και την ανθρώπινη ανάγκη για σύνδεση.
Αγάπη μόνο, ρε… είναι η λύση για την εποχή μας
Ο τίτλος του έργου είναι ένα λογοπαίγνιο: TOC στα γαλλικά σημαίνει «troubles obsessionnels compulsifs», δηλαδή ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, το αντίστοιχο του αγγλικού OCD. Οι ήρωες του έργου έχουν διαφορετικές εμμονές και καταναγκασμούς, αλλά ταυτόχρονα μοιράζονται χιούμορ, τρυφερότητα και μια έντονη ανάγκη να αισθανθούν «φυσιολογικοί» — ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τον καθένα.
Τι συμβαίνει όταν έξι άνθρωποι με ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές συναντιούνται στην ίδια αίθουσα αναμονής; Γέλιο, αμηχανία, αναγνώριση και, τελικά, βαθιά συγκίνηση.
Το «TOC TOC», μια διεθνής θεατρική επιτυχία που γνώρισε μεγάλη ανταπόκριση και στην Ελλάδα, επιστρέφει για να θυμίσει ότι πίσω από κάθε «περίεργη συνήθεια», κάθε φόβο και κάθε εμμονή υπάρχει ένας άνθρωπος που προσπαθεί να αντέξει, να ελέγξει το χάος, να αγαπηθεί και να αγαπήσει.
Με όχημα ένα λυτρωτικό και ανθρώπινο χιούμορ, η παράσταση προσεγγίζει τις ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές χωρίς ταμπέλες και χωρίς διάθεση λύπησης. Το γέλιο δεν στρέφεται εναντίον των ηρώων· γεννιέται μαζί τους. Και κάπου ανάμεσα στις κωμικές καταστάσεις, το κοινό καλείται να αναγνωρίσει μικρά ή μεγαλύτερα κομμάτια του εαυτού του.
Γιατί να δει κανείς το «TOC TOC»;
- Γιατί μιλά για την ψυχική υγεία με σεβασμό και τρυφερότητα.
- Γιατί μετατρέπει το «πρόβλημα» σε αφορμή για σύνδεση.
- Γιατί θυμίζει ότι όλοι έχουμε έναν δύσκολο εαυτό και όλοι δίνουμε τον δικό μας καθημερινό αγώνα απέναντί του.
- Γιατί προσφέρει πολύ γέλιο, χωρίς να χάνει την ανθρώπινη διάσταση των χαρακτήρων του.
- Γιατί στο τέλος δεν μένει η διάγνωση, αλλά η αγάπη.
Το «TOC TOC» δεν υπόσχεται λύσεις. Υπόσχεται, όμως, κάτι πιο ουσιαστικό: κατανόηση, αποδοχή και μια αγκαλιά. Σε μια εποχή άγχους, μοναξιάς και εσωτερικών συγκρούσεων, η παράσταση επαναφέρει την ιδέα ότι ο άνθρωπος δεν ορίζεται από τη διαταραχή του, αλλά από τον αγώνα του και από την ικανότητά του να αγαπά — ακόμη και τον πιο δύσκολο εαυτό του.
* Κατάλληλο για άτομα άνω των 16 ετών.
Παίζουν:
Κώστας Σπυρόπουλος
Μιχάλης Μητρούσης
Μαρία Γεωργιάδου
Στέλλα Κωστοπούλου
Διονύσης Κλάδης
Συμμετέχει και ο τραγουδιστής Δημήτρης Κανέλλος.
Απόδοση – Σκηνοθεσία: Κώστας Σπυρόπουλος
Ενδυματολόγος: Νικόλ Παναγιώτου
Φωτισμοί: Δημήτρης Κουτάς
Σκηνογράφος: Γιώργος Γρηγοριάδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Χρήστος Γιάνναρης
Γραφιστικά: Κατερίνα Νικολαΐδη
Διεύθυνση παραγωγής: Δημήτρης Κουκάς
Το τραγούδι της παράστασης «Αγάπη ρε…» ερμηνεύει ο Πάνος Κιάμος, σε μουσική Γιώργου Σαμπάνη και στίχους Νίκου Γρίτση.
Πρεμιέρα: 12 Οκτωβρίου 2026
Παραστάσεις: κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Θέατρο Βρετάνια
Πανεπιστημίου 7
Τηλ: 210 3221579
Ώρες ταμείου: 10:30 – 13:30 & 17:00 – 21:30 (από Τρίτη έως και Κυριακή)
Εισιτήρια:
Ζώνη Α: 25€
Ζώνη Β: 22€
Ζώνη Γ: 20€
Θεωρείο: 22€
Άνεργοι, φοιτητές και άνω των 65: 16€
Προπώληση: more.com
