Ο Morten Harket κυκλοφορεί το «If I Ever See Your Face Again», ένα νέο single από το επερχόμενο προσωπικό του άλμπουμ Human Grace. Σχεδόν μόνος με τη φωνή του, το πιάνο του Peter Kvint και έγχορδα, ο τραγουδιστής των a-ha δίνει χώρο σε όσα μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος όταν αναλογίζεται μια σχέση και την πορεία της ζωής του.
Ο ίδιος περιγράφει το τραγούδι ως τις σκέψεις κάποιου που έχει ζήσει πολλά και καταλαβαίνει πλέον καλύτερα τον εαυτό του και τη στάση του απέναντι στο πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται. Στον πυρήνα του, λέει, βρίσκεται η ευγνωμοσύνη. Υπάρχει όμως και μεταμέλεια, ίσως για μια σχέση που έχει τελειώσει ή προσπαθεί ακόμη να κρατηθεί, μαζί με λύπη και την αίσθηση ότι, παρά τα δύσκολα, κάτι πολύτιμο έμεινε.
Αυτή η συνύπαρξη συναισθημάτων δίνει ιδιαίτερο βάρος στο «If I Ever See Your Face Again». Ο τίτλος μοιάζει να θέτει ένα ερώτημα για μια μελλοντική συνάντηση. Το τραγούδι στρέφεται κυρίως σε όσα έχει ήδη καταλάβει ο αφηγητής. Ο Harket αποφεύγει πάντως να το παρουσιάσει ως μια αυστηρά αυτοβιογραφική εξομολόγηση. Έχει πει ότι, παρότι ήξερε τι σήμαινε για τον ίδιο όταν το έγραψε, θεωρούσε πως θα μιλούσε και σε άλλους ανθρώπους.
Το τραγούδι που κλείνει το «Human Grace»
Το «If I Ever See Your Face Again» θα είναι το τελευταίο από τα δέκα κομμάτια του Human Grace, που αναμένεται στις 27 Νοεμβρίου από τη Warner. Είναι το δεύτερο τραγούδι που ακούμε πριν από την κυκλοφορία του, μετά το «Hold Me», στο οποίο ο Harket τραγουδά με την κόρη του Tomine και το οποίο έχει ήδη παρουσιαστεί στο MusicCorner.
Ο νέος δίσκος είναι ο πρώτος προσωπικός του μετά το Brother του 2014. Ο Harket είχε γράψει και ηχογραφήσει υλικό στα χρόνια που μεσολάβησαν. Για την ολοκλήρωσή του δημιουργήθηκαν νέες ενορχηστρώσεις και προστέθηκαν ορισμένα φωνητικά. Η δουλειά αυτή έγινε ενώ αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της νόσου Πάρκινσον, για την οποία μίλησε δημόσια το 2025.
Εκείνος αποκαλεί το Human Grace «γιορτή της ζωής». Το «If I Ever See Your Face Again» δείχνει μια ήσυχη πλευρά αυτής της σκέψης: να μπορείς να αναγνωρίσεις τη λύπη και τα λάθη, χωρίς να χάσεις την ευγνωμοσύνη για όσα έζησες.
