Ο Αβραάμ Αβραμίδης παρουσιάζει το album «Το Όνομά Σου», μια ολοκληρωμένη κυκλοφορία που αναπτύσσεται μέσα από 12 παράθυρα, 12 ιστορίες και 12 τραγούδια.
Η βασική ιδέα του project στηρίζεται στην εικόνα των παραθύρων ως περασμάτων προς διαφορετικές ανθρώπινες ζωές. Άλλα ανοίγουν αργά, άλλα είναι ήδη ανοιχτά και ένα, όπως περιγράφει ο ίδιος ο δημιουργός, χρειάστηκε να σπάσει για να φτάσει στο παιδί που βρισκόταν πίσω του.
Δώδεκα ξεχωριστές ιστορίες
Το «Το Όνομά Σου» δεν λειτουργεί ως μια απλή συλλογή τραγουδιών, αλλά ως album με ενιαία αφηγηματική ιδέα και δώδεκα διαφορετικές ιστορίες. Κάθε «παράθυρο» αντιστοιχεί σε μια άλλη ανθρώπινη διαδρομή, με πρόσωπα και καταστάσεις που συνδέονται μέσα από έναν κοινό θεματικό άξονα.
Η συνοδευτική περιγραφή του έργου μιλά για ζωές που αποκαλύπτονται σταδιακά, για συναντήσεις που άλλοτε επιλέγονται και άλλοτε προκύπτουν, αλλά και για στιγμές όπου η επαφή με τον άνθρωπο πίσω από το «παράθυρο» απαιτεί μεγαλύτερη ένταση και παρέμβαση.
Ο «Άρχοντας» με τον Δημήτρη Μεσημέρη
Ανάμεσα στα τραγούδια του album βρίσκεται και ο «Άρχοντας», με ερμηνευτή τον Δημήτρη Μεσημέρη. Τη μουσική, τους στίχους και την ενορχήστρωση του τραγουδιού υπογράφει ο Αβραάμ Αβραμίδης.
Στην ηχογράφηση συμμετείχαν ο Άνθιμος Κουμρίδης στα τύμπανα, ο Ιάσονας Ιωαννίδης στο ηλεκτρικό μπάσο, ο Αβραάμ Αβραμίδης στην ηλεκτρική κιθάρα και ο Φώτης Κορομηλάς στο λαούτο.
Η ηχογράφηση των τυμπάνων έγινε από τον Μανώλη Κουμρίδη, ενώ την ηχογράφηση, τη μίξη και το mastering ανέλαβε ο Ερμής Βογιατζής στο Real Sound Studio. Το artwork υπογράφει ο Μάνθος Λάππας.
Ένα έργο που χτίζεται γύρω από πρόσωπα
Η κεντρική ιδέα των δώδεκα παραθύρων δίνει στο album «Το Όνομά Σου» έναν σαφή αφηγηματικό άξονα: κάθε τραγούδι αντιμετωπίζεται σαν ξεχωριστή ιστορία, αλλά όλες μαζί σχηματίζουν έναν μεγαλύτερο κύκλο γύρω από τον άνθρωπο, τις επιλογές, τις απώλειες και τις διαδρομές του.
Δώδεκα παράθυρα. Μερικά τα χτύπησα απαλά και περίμενα υπομονετικά να φανεί η σκιά που βήμα το βήμα μεγάλωνε έως ότου γύριζε το πόμολο για να με υποδεχθεί. Κάπως δειλά και διστακτικά τράβηξα τις κουρτίνες, μία προς μία, ώστε να αποκαλυφθούν οι ζωές τους. Να αντικρίσω τα μάτια των προσώπων που κάποια επέλεξα να συναντήσω και κάποια άλλα με επέλεξαν. Άλλα, ήταν ήδη ανοιχτά και ο αέρας ταξίδευε πάνω στα σώματα προκαλώντας αιφνίδια ρίγη. Κανέναν δεν ενόχλησα, εκτός από το παιδί που βρισκόταν στο τελευταίο παράθυρο, αυτό, χρειάστηκε να το σπάσω.
Αβραάμ Αβραμίδης
