Νέα ολόφρεσκα singles που ξεχωρίσαμε, τραγούδια που έχουν λόγο ύπαρξης, ξεκάθαρη πρόθεση και έναν ήχο που δεν σε αφήνει αδιάφορο. Η Jessie Ware συνεχίζει να χτίζει το classy pop σύμπαν της, η Laura Pausini κάνει μια επιλογή-γέφυρα με τη λατινοαμερικάνικη κλασική σχολή, η Grace Ives δίνει indie pop με θράσος, η Freya Ridings γράφει με ένταση που μοιάζει να πηγάζει από ανάγκη να κάνει κάτι τέτοιο, ενώ η Winona Oak μπαίνει στην πεντάδα μας με ένα track που πατάει γερά στο συναισθηματικό pop της εποχής.
Jessie Ware – “Ride”
Η Jessie Ware έχει βρει τα τελευταία χρόνια έναν ήχο που της ταιριάζει σαν καλοραμμένο κοστούμι: εκλεπτυσμένη pop, με groove που δεν βιάζεται αλλά σε τραβάει, και μια φωνή που δεν χρειάζεται υπερβολές για να επιβληθεί. Το “Ride” συνεχίζει ακριβώς σε αυτή τη γραμμή: κομψό, “νυχτερινό”, με μια αίσθηση κίνησης, σαν να το ακούς σε δρόμο με φώτα πόλης. Δεν είναι single που ποντάρει στο σοκ. Ποντάρει στη διάρκεια και στη διάθεση. Και αυτό, στην ποπ, είναι συχνά το πιο δύσκολο στοίχημα.
* Όχι, δεν είναι ιδέα σου: στο ρεφρέν το “Ride” κάνει καθαρό “νεύμα” σε spaghetti-western αισθητική, αφού ενσωματώνει το θρυλικό θέμα του Ennio Morricone από το The Good, the Bad and the Ugly!
Laura Pausini – “Mariposa Tecknicolor”
Εδώ έχουμε μια διασκευή του “Mariposa Tecknicolor” του Fito Páez. Κι όμως, έχει ενδιαφέρον ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο. Η Laura Pausini δεν πάει απλώς να “τραγουδήσει ένα κλασικό”: το προσεγγίζει με στόχο να το μεταφέρει σε νέο ακροατήριο και να το περάσει από το δικό της φίλτρο, αυτό το μείγμα συγκίνησης και καθαρής μελωδικής γραμμής που την χαρακτηρίζει. Αν δεν γνωρίζεις την αρχική εκτέλεση, θα το πάρεις σαν λατινοποπ αφήγηση γεμάτη χρώμα. Αν την ξέρεις, θα το ακούσεις σαν μια ωδή που σέβεται το υλικό και παράλληλα το “φωτίζει” αλλιώς.
Grace Ives – “Stupid Bitches”
Η Grace Ives κινείται στο σημείο που η indie pop σταματά να είναι “χαριτωμένη” και γίνεται αιχμηρή. Το “Stupid Bitches” έρχεται με τίτλο που από μόνος του σε βάζει σε mood: λίγο σαρκασμός, λίγο θυμός, αρκετή αυτοπεποίθηση. Είναι τραγούδι που πατάει σε synth-pop ενέργεια, σε ρυθμό που προχωράει μπροστά και σε μια ερμηνεία που δεν φοβάται να ακούγεται ωμή. Δεν προσπαθεί να γίνει “ευγενικό” για να το αγαπήσεις. Θέλει να γίνει αναγνωρίσιμο σαν στάση, σαν σύνθημα. Και σε μια εποχή που πολλά κομμάτια μοιάζουν να λειαίνουν τις γωνίες τους, αυτό το μικρό “δάγκωμα” είναι ακριβώς που κάνει το single να ξεχωρίζει.
Freya Ridings – “Wild Horse”
Η Freya Ridings έχει το χάρισμα να γράφει τραγούδια που μοιάζουν σαν προσωπική εξομολόγηση, αλλά καταλήγουν να γίνονται συλλογικό συναίσθημα. Το “Wild Horse” στήνει πάνω απ’ όλα εικόνα: ελευθερία, κίνηση, ένστικτο, μια ανάγκη να μην σε κρατάει τίποτα πίσω. Χτίζει υπομονετικά την ένταση, αφήνει τη φωνή της να “πάρει χώρο” και προχωρά από τη μελωδία προς την κορύφωση χωρίς να χάνει την καθαρότητα του στόχου του. Είναι από εκείνα τα singles που δεν φωνάζουν “hit” από το πρώτο δευτερόλεπτο, αλλά σε κερδίζουν όσο τους δίνεις χρόνο, και τελικά καταλαβαίνεις γιατί γράφτηκαν.
Winona Oak – “Stay the night”
Η Winona Oak μπαίνει στην πεντάδα μας ως η πιο “καθαρή” σύγχρονη pop στιγμή. Ένα τραγούδι που ποντάρει στη συναισθηματική ένταση της νύχτας, στην επιθυμία που δεν λέγεται εύκολα και σε εκείνη τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στη μοναξιά και στη ζεστασιά της παρουσίας. Το “Stay the night” δεν χρειάζεται περίπλοκες ιδέες για να λειτουργήσει. Χτίζει ατμόσφαιρα, δουλεύει με μελωδία που σε τραβάει από το πρώτο ρεφρέν και αφήνει την ερμηνεία βάλει στο τέλος το λιθαράκι της. Είναι το είδος του single που μπαίνει εύκολα σε playlist.
