Οι Dexys Midnight Runners επιστρέφουν με το «Love», έναν βαθιά προσωπικό δίσκο στον οποίο ο Kevin Rowland κοιτάζει πίσω σε μια ολόκληρη ζωή: την παιδική του ηλικία ως γιος Ιρλανδών μεταναστών, τη δύσκολη σχέση με τον πατέρα του, τα παιδιά και τα εγγόνια του, παλιούς και νεότερους έρωτες, αλλά και το ίδιο το πέρασμα του χρόνου.
Ο νέος δίσκος κυκλοφόρησε στις 4 Σεπτεμβρίου από τη Heavenly Recordings, με την επίσημη παρουσίασή του να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να είναι ο τελευταίος στην ιστορία του συγκροτήματος.
Τραγούδια που ξεκίνησαν πριν από 30 χρόνια
Το «Love» δεν δημιουργήθηκε μέσα σε μία συγκεκριμένη περίοδο. Ορισμένα από τα τραγούδια του άρχισαν να γράφονται πριν από τρεις δεκαετίες, ενώ άλλα γεννήθηκαν μόλις τον τελευταίο χρόνο. Σταδιακά, ο Rowland αντιλήφθηκε ότι παρότι οι ιστορίες προέρχονταν από διαφορετικές εποχές της ζωής του, όλες είχαν ένα κοινό σημείο. Την αγάπη.
Όχι όμως αποκλειστικά με τη συνηθισμένη ερωτική έννοια. Εδώ η αγάπη αφορά την οικογένεια, τους γονείς, τα παιδιά, την πατρίδα, τις σχέσεις που τελείωσαν και εκείνες που αλλάζουν καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν.
Όπως έχει εξηγήσει ο ίδιος, κάποια στιγμή κατά τη δημιουργία συνειδητοποίησε ότι όλα τα κομμάτια ήταν «τραγούδια αγάπης διαφορετικών ειδών». Από εκεί προέκυψε και ο λιτός τίτλος του δίσκου.
Η δύσκολη σχέση με τον πατέρα του
Ένα από τα πιο συγκινητικά τραγούδια είναι το «Once A Man, Twice A Child».
Ο Rowland επιστρέφει στη σχέση του με τον πατέρα του, έναν άνθρωπο ιδιαίτερα αυστηρό απέναντί του όταν ήταν παιδί. Σε ηλικία μόλις επτά ή οκτώ ετών είχε ακούσει από εκείνον τη φράση «δεν πρόκειται να πας πουθενά», κάτι που έμεινε βαθιά χαραγμένο μέσα του.
Η σχέση τους όμως άλλαξε δραματικά προς το τέλος της ζωής του πατέρα του.
Όταν εκείνος έφτασε σε πολύ μεγάλη ηλικία, ο Rowland είδε τον σκληρό άνθρωπο που θυμόταν από τα παιδικά του χρόνια να μεταμορφώνεται σε κάποιον πολύ πιο γλυκό και ευάλωτο. Οι δύο τους κατάφεραν τελικά να συμφιλιωθούν πριν από τον θάνατό του, σε ηλικία 102 ετών.
Αυτή η εμπειρία βρίσκεται πίσω από ένα τραγούδι που δεν μιλά απλώς για τον θάνατο ενός γονιού, αλλά για το πώς μπορεί να αλλάξει μια σχέση ακόμη και στις τελευταίες της στιγμές.
Ένα γράμμα στα παιδιά και τα εγγόνια του
Στο «You’re Alright», ο Rowland στρέφεται προς τις νεότερες γενιές της οικογένειάς του.
Το τραγούδι λειτουργεί σαν ένα τρυφερό μήνυμα προς την κόρη του και τους απογόνους του, εκφράζοντας περηφάνια και αγάπη αλλά και μια ανάγκη να τους αφήσει κάτι ουσιαστικό πίσω του.
Η προσωπική ιστορία εδώ έχει ιδιαίτερο βάρος. Ο Rowland δεν γνώρισε την κόρη του μέχρι εκείνη να φτάσει στην εφηβεία, κάτι για το οποίο έχει μιλήσει ανοιχτά και με αρκετή αυτοκριτική στην αυτοβιογραφία του «Bless Me Father».
Σήμερα είναι πλέον παππούς και προπάππους και το τραγούδι μοιάζει να κοιτάζει τη σχέση ανάμεσα στις γενιές από μια εντελώς διαφορετική θέση ζωής.
Η παιδική ηλικία ενός Ιρλανδού μετανάστη στην Αγγλία
Το album ανοίγει και κλείνει με τα δύο μέρη του «My Life In England».
Ο Kevin Rowland γεννήθηκε στην Αγγλία από Ιρλανδούς γονείς και τα πρώτα χρόνια της ζωής του σημαδεύτηκαν από τη μετακίνηση ανάμεσα στις δύο χώρες και από την αίσθηση ότι ανήκει ταυτόχρονα σε δύο διαφορετικούς κόσμους.
Στα δύο αυτά τραγούδια ανατρέχει στην παιδική του ηλικία, στην οικογένεια, στα χρόνια της νεότητας και στην ταυτότητα που διαμορφώθηκε μέσα από αυτή τη διπλή πολιτισμική εμπειρία.
Ο ίδιος έχει μιλήσει πολλές φορές για την ισχυρή σχέση του με την Ιρλανδία και για το πόσο βαθιά επηρέασε τόσο τη ζωή όσο και τη μουσική των Dexys.
Ο έρωτας όταν μεγαλώνεις
Το «Love» δεν κοιτάζει μόνο προς το μακρινό παρελθόν.
Στο «Old Love», ο Rowland μιλά για τις σχέσεις σε μεγαλύτερη ηλικία, όταν ο έρωτας συνοδεύεται από διαφορετικές προσδοκίες, φόβους και εμπειρίες.
Το «I Want To Be Holding You Next Christmas» αποτυπώνει αντίθετα εκείνη την πρώτη περίοδο μιας σχέσης, όταν όλα μοιάζουν ακόμη πιθανά.
Ακόμη και μια αποτυχημένη σχέση στο «I’ll Always Love You» δεν αντιμετωπίζεται με θυμό, αλλά με την παραδοχή ότι το τέλος μιας σχέσης δεν ακυρώνει απαραίτητα όσα υπήρξαν πριν.
Έτσι, ο τίτλος «Love» δεν περιγράφει ένα μόνο συναίσθημα αλλά σχεδόν ολόκληρη τη διαδρομή του Rowland μέσα στις διαφορετικές μορφές που μπορεί να πάρει η αγάπη.
Ο David Holmes στην παραγωγή
Την παραγωγή ανέλαβε ο David Holmes, ο Βορειοϊρλανδός μουσικός και παραγωγός που έχει γράψει μουσική για κινηματογραφικές ταινίες όπως η σειρά «Ocean’s».
Για τον Holmes η συνεργασία είχε και προσωπική σημασία, καθώς έχει αποκαλύψει ότι οι Dexys ήταν το πρώτο συγκρότημα με το οποίο είχε πραγματικά εμμονή όταν ήταν παιδί. Η πρώτη κασέτα που απέκτησε ήταν το «Searching for the Young Soul Rebels».
Όταν ο Rowland τού έστειλε το αρχικό δείγμα του «Once A Man, Twice A Child», ο Holmes εντυπωσιάστηκε από τη δύναμη της σύνθεσης και η συνεργασία άρχισε να παίρνει μορφή.
Στον δίσκο συμμετέχουν επίσης παλιοί συνοδοιπόροι του Rowland, ανάμεσά τους οι Sean Read, Mike Timothy και Jim Paterson, ενώ τις ενορχηστρώσεις εγχόρδων ανέλαβε ο Brian Irving.
Ξανά «Dexys Midnight Runners» μετά από 41 χρόνια
Υπάρχει και μια συμβολική αλλαγή στο όνομα.
Το «Love» είναι ο πρώτος δίσκος που κυκλοφορεί με το πλήρες όνομα Dexys Midnight Runners μετά το «Don’t Stand Me Down» του 1985.
Τα τελευταία χρόνια το συγκρότημα χρησιμοποιούσε απλώς το όνομα «Dexys».
Η επιστροφή στο αρχικό όνομα προέκυψε όταν ο Rowland συνειδητοποίησε ότι νεότεροι ακροατές γνώριζαν τους Dexys Midnight Runners από τραγούδια όπως τα «Come On Eileen» και «Geno», αλλά δεν καταλάβαιναν ότι οι «Dexys» ήταν το ίδιο συγκρότημα.
Έτσι αποφάσισε ότι δεν υπήρχε λόγος να διατηρείται πλέον αυτή η διάκριση.
Τα 10 τραγούδια του «Love»
- My Life In England Pt. 1
- You’ve Got The Love
- Once A Man, Twice A Child
- You’re Alright
- I Want To Be Holding You Next Christmas
- I’ll Always Love You
- Strange Feelin’
- It’s Over Now
- Old Love
- My Life In England Pt. 2
Είναι πράγματι το τέλος;
Ο Kevin Rowland είναι σήμερα 73 ετών και έχει αφήσει να εννοηθεί ότι αντιμετώπισε τη δημιουργία του «Love» σαν πιθανό αποχαιρετισμό.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του εξήγησε ότι όσο ηχογραφούσαν τον δίσκο, είχε ξεκαθαρίσει στους συνεργάτες του πως πίστευε ότι αυτό θα ήταν το κύκνειο άσμα των Dexys Midnight Runners. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει ανακοινωθεί επίσημα η διάλυση του συγκροτήματος ή ότι δεν θα υπάρξει ποτέ άλλη μουσική.
Αν όμως το «Love» αποδειχθεί πράγματι ο τελευταίος τους δίσκος, τότε ο Rowland έχει επιλέξει έναν παράξενα ταιριαστό τρόπο για να κλείσει έναν κύκλο που ξεκίνησε το 1978. Όχι επιστρέφοντας στη δόξα του «Come On Eileen», ούτε προσπαθώντας να αναπαράγει τα χρόνια της μεγαλύτερης επιτυχίας του. Αλλά κοιτάζοντας την οικογένειά του, τους ανθρώπους που αγάπησε, εκείνους που έχασε και τον ίδιο του τον εαυτό καθώς μεγαλώνει…
