Η Joy Crookes συναντά τον Denzel Curry στο νέο single «Painkiller», συνδυάζοντας τη σύγχρονη βρετανική soul με τον ήχο του hip-hop των 90s. Το τραγούδι επιστρέφει σε μια επώδυνη σχέση από το παρελθόν της ερμηνεύτριας και εξετάζει, με αρκετή αυτοειρωνεία, τους λόγους για τους οποίους παρέμεινε δίπλα σε έναν άνθρωπο που της έκανε κακό.
Το «Painkiller» κυκλοφορεί ως αυτόνομο single, χωρίς να έχει ανακοινωθεί μέχρι στιγμής κάποιο επόμενο album. Ακολουθεί το «Feet Don’t Fail Me Now Part 2», τη νέα εκδοχή του παλιότερου τραγουδιού της Crookes με τη συμμετοχή της Ravyn Lenae.
Μια σχέση που προκαλεί τον πόνο και ύστερα τον απαλύνει
Η ιδέα του «Painkiller» ξεκίνησε από μια ηχογράφηση στο κινητό της Joy Crookes και έμεινε για χρόνια στο αρχείο της. Η ίδια εξήγησε ότι το έγραψε μετά το τέλος μιας καταστροφικής σχέσης και ότι το αντιμετώπισε σαν έναν διάλογο με τον εαυτό της, προσπαθώντας να καταλάβει γιατί είχε επιλέξει εκείνον τον άνθρωπο.
«Το έγραψα πριν από χρόνια, μετά το τέλος μιας καταστροφικής σχέσης. Τουλάχιστον βγήκε ένα ωραίο τραγούδι από αυτό», ανέφερε η τραγουδίστρια, διατηρώντας τον αυτοσαρκαστικό τόνο που χαρακτηρίζει και το ίδιο το κομμάτι.
Ο τίτλος περιγράφει την αντίφαση πάνω στην οποία στηρίζεται μια τέτοια σχέση. Ο άνθρωπος που προκαλεί τον πόνο μπορεί συγχρόνως να γίνεται εκείνος στον οποίο επιστρέφεις για προσωρινή ανακούφιση, δημιουργώντας έναν κύκλο από τον οποίο είναι δύσκολο να απομακρυνθείς.
Την παραγωγή ανέλαβαν η Joy Crookes και ο Dweller. Τα έγχορδα, τα καθαρά τύμπανα και η χαλαρή hip-hop ρυθμολογία παραπέμπουν στη δεκαετία του ’90, αφήνοντας χώρο στη βαθιά, soul φωνή της Crookes. Το τραγούδι διατηρεί μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην ευαισθησία και την αποφασιστικότητα, σαν η αφηγήτρια να έχει πλέον αποκτήσει την απόσταση που χρειάζεται για να κοιτάξει καθαρά όσα έζησε.
Ο Denzel Curry εμφανίζεται στο δεύτερο μέρος και αλλάζει τον ρυθμό του κομματιού με τη χαρακτηριστική ένταση της ερμηνείας του. Η παρουσία του φέρνει το «Painkiller» ακόμη πιο κοντά στις hip-hop αναφορές του, χωρίς να καλύπτει τον προσωπικό χαρακτήρα της αφήγησης.
Μια σχέση που διαλύεται στους δρόμους του Σικάγου
Το επίσημο video clip σκηνοθέτησαν οι Ethan και Tom και γυρίστηκε μέσα σε δύο ημέρες στο Σικάγο, ενώ η Joy Crookes βρισκόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες ως support στην περιοδεία του Lewis Capaldi.
Στην αρχή, η σχέση της Crookes με τον σύντροφό της φαίνεται ανέμελη και ευτυχισμένη. Καθώς όμως εξελίσσεται η ιστορία, η γοητεία του άνδρα αρχίζει να υποχωρεί και αποκαλύπτονται σταδιακά οι προβληματικές πλευρές του. Η διάλυση δεν παρουσιάζεται μέσα από μία μεγάλη δραματική σκηνή, αλλά μέσα από μικρές συμπεριφορές, βλέμματα και αντιδράσεις που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο ο θεατής αντιλαμβάνεται το ζευγάρι.
Οι σκηνοθέτες χρησιμοποίησαν κάμερα στο χέρι και μια σχεδόν ντοκιμαντερίστικη προσέγγιση.
Η παραγωγή δυσκολεύτηκε να βρει μέσω οντισιόν τον κατάλληλο άνδρα για τον ρόλο του συντρόφου της Crookes. Τελικά, ο παραγωγός Danny Herman συνάντησε τυχαία τον Matt Whipps σε μια καφετέρια του Σικάγου και του πρότεινε να εμφανιστεί στο clip, παρότι δεν είχε περάσει από την καθιερωμένη διαδικασία επιλογής ηθοποιών.
Ο Denzel Curry εμφανίζεται μέσα από την οθόνη ενός karaoke bar. Η σκηνή του γυρίστηκε χωριστά στο Λος Άντζελες, μπροστά σε πράσινο φόντο, και προστέθηκε στο clip σαν ένα φτηνό, υπερβολικό karaoke video της δεκαετίας του ’80. Η ιδέα προσθέτει χιούμορ στην ιστορία, χωρίς να ακυρώνει τη σκοτεινή πλευρά της.
Το επόμενο βήμα μετά το «Juniper»
Το «Painkiller» έρχεται έναν χρόνο μετά το δεύτερο album της Joy Crookes, «Juniper», στο οποίο συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τους Vince Staples και Kano. Στο διάστημα που ακολούθησε, η τραγουδίστρια συνέχισε τις συνεργασίες της, συμμετέχοντας στο «Always On Your Side» του Bonobo και επαναφέροντας το «Feet Don’t Fail Me Now» μαζί με τη Ravyn Lenae.
Χωρίς να συνδέεται ακόμη με κάποιον ανακοινωμένο δίσκο, το «Painkiller» δείχνει ότι η Crookes ανοίγει έναν νέο δημιουργικό κύκλο. Επιστρέφει σε μια προσωπική ιστορία, αλλά την αφηγείται χωρίς μελοδραματισμό: με soul συναίσθημα, hip-hop αυτοπεποίθηση και αρκετό χιούμορ ώστε να αποδυναμώσει έναν άνθρωπο που κάποτε είχε εξουσία επάνω της.
