Ο Λάκης Χαλκιάς, ένας από τους σημαντικότερους ερμηνευτές της ελληνικής παραδοσιακής, λαϊκής και έντεχνης μουσικής, έφυγε από τη ζωή το Σάββατο 2 Αυγούστου, σε ηλικία 82 ετών. Την είδηση γνωστοποίησε η οικογένειά του, εκφράζοντας την οδύνη και τη θλίψη της για την απώλειά του.
Με πορεία που ξεπέρασε τις έξι δεκαετίες, ο Λάκης Χαλκιάς υπηρέτησε διαφορετικές πλευρές του ελληνικού τραγουδιού, χωρίς να απομακρυνθεί ποτέ από τις ηπειρώτικες καταβολές και τη μουσική παράδοση μέσα στην οποία μεγάλωσε.
Από τη μουσική οικογένεια των Χαλκιάδων
Ο Λάκης Χαλκιάς γεννήθηκε στα Ιωάννινα στις 30 Αυγούστου 1943. Το πραγματικό του όνομα ήταν Μιχάλης Χαλκιόπουλος και ήταν γιος του σπουδαίου κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά, συνεχίζοντας την πολυετή μουσική διαδρομή της οικογένειας των Χαλκιάδων.
Άρχισε να ασχολείται με το τραγούδι από την ηλικία των επτά ετών, ενώ έπαιζε κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο, τζουρά και ούτι. Στα 16 του εργαζόταν ήδη ως επαγγελματίας μουσικός και δύο χρόνια αργότερα πραγματοποίησε τις πρώτες του ηχογραφήσεις στην Columbia, σε τραγούδια των Θεόδωρου Δερβενιώτη και Κώστα Βίρβου.
Στα πάλκα της δεκαετίας του ’60 βρέθηκε δίπλα σε ορισμένες από τις σπουδαιότερες μορφές του λαϊκού και του ρεμπέτικου τραγουδιού. Συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τη Σωτηρία Μπέλλου, τον Στέλιο Καζαντζίδη, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τον Γιώργο Ζαμπέτα, ενώ συνυπήρξε καλλιτεχνικά με τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Γιάννη Παπαϊωάννου.
Η καθοριστική συνάντηση με τον Γιάννη Μαρκόπουλο
Ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της πορείας του άνοιξε μετά την επιστροφή του από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, όπου είχε ζήσει από το 1967 έως το 1971. Η συνεργασία του με τον Γιάννη Μαρκόπουλο τον έφερε στο επίκεντρο ορισμένων έργων που σημάδεψαν τη σύγχρονη ελληνική δισκογραφία.
Η φωνή του ακούστηκε σε έργα όπως ο «Στρατής Θαλασσινός», η «Θητεία», ο «Θεσσαλικός Κύκλος» και οι «Μετανάστες». Στο τελευταίο περιλαμβάνεται η «Φάμπρικα», μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και δυνατές ερμηνείες του, σε στίχους του Γιώργου Σκούρτη.
Το 1974 περιόδευσε στην Αμερική με το συγκρότημα του Γιάννη Μαρκόπουλου, μαζί με τον Νίκο Ξυλούρη και τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη. Στο πλαίσιο εκείνης της περιοδείας τραγούδησε σε χώρους όπως το Carnegie Hall και το Lincoln Center της Νέας Υόρκης.
Από το δημοτικό τραγούδι έως τη μελοποιημένη ποίηση
Η διαδρομή του Λάκη Χαλκιά δεν περιορίστηκε σε ένα μόνο μουσικό είδος. Κινήθηκε ανάμεσα στο δημοτικό, το λαϊκό, το ρεμπέτικο και το έντεχνο τραγούδι, μεταφέροντας σε κάθε ερμηνεία το χαρακτηριστικό ηχόχρωμα και την αφηγηματική δύναμη της φωνής του.
Στη μακρά σταδιοδρομία του συνεργάστηκε ακόμη με δημιουργούς όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Χρήστος Λεοντής, ο Χρήστος Νικολόπουλος και ο Νίκος Μαμαγκάκης. Ασχολήθηκε επίσης με τη μελοποίηση αποσπασμάτων από την «Ιλιάδα», ενώ το 1984 συμμετείχε στην παρουσίαση της «Οδύσσειας» του Νίκου Καζαντζάκη, σε μουσική του Νίκου Μαμαγκάκη, στο Ηρώδειο.
Πραγματοποίησε περισσότερες από 2.000 συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, φέρνοντας κοντά τραγούδια, εποχές και μουσικές παραδόσεις που συχνά αντιμετωπίζονταν ως ξεχωριστοί κόσμοι.
Ο Λάκης Χαλκιάς έφυγε αφήνοντας πίσω του μια φωνή άμεσα αναγνωρίσιμη: γήινη, δωρική και βαθιά δεμένη με τις ιστορίες των ανθρώπων που τραγούδησε. Από τα ηπειρώτικα πανηγύρια έως τις μεγάλες αίθουσες του εξωτερικού και από τη «Φάμπρικα» έως τα έργα της ελληνικής ποίησης, η παρουσία του κάλυψε ένα μεγάλο και πολύτιμο μέρος της νεότερης μουσικής ιστορίας της χώρας.
