Οι The Script κυκλοφόρησαν το νέο τους album The User’s Guide To Being Human, μια δουλειά που βάζει στο επίκεντρο όλα εκείνα που εξακολουθούν να μας κάνουν ανθρώπους σε μια εποχή όπου η τεχνολογία και η τεχνητή νοημοσύνη αποκτούν ολοένα μεγαλύτερο χώρο στην καθημερινότητά μας.
Το album κυκλοφόρησε στις 14 Αυγούστου από την BMG και είναι το όγδοο studio album του ιρλανδικού συγκροτήματος. Περιλαμβάνει 11 τραγούδια, ανάμεσά τους τα ήδη γνωστά “Man In The Arena” και “The Crowd Was Singing Wonderwall”.
Τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος το 2026;
Η ιδέα πίσω από τον τίτλο του δίσκου γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της παραμονής του Danny O’Donoghue στο Λος Άντζελες. Εκεί βρέθηκε αντιμέτωπος με μια εικόνα γεμάτη αντιθέσεις: αυτοκίνητα χωρίς οδηγό, ρομπότ που παρέδιδαν φαγητό και τεχνολογία που έμοιαζε να έχει φέρει ήδη το μέλλον, την ίδια ώρα που άνθρωποι εξακολουθούσαν να παλεύουν για τα απολύτως βασικά.
Στην ίδια περίοδο ο O’Donoghue άκουσε ακόμη και ένα τραγούδι δημιουργημένο με τεχνητή νοημοσύνη που μιμούνταν τη φωνή και το ύφος των The Script. Η εμπειρία αυτή τον οδήγησε σε ένα πολύ απλό ερώτημα: τι απομένει όταν ακόμη και η δημιουργία μπορεί να αναπαραχθεί τεχνητά;
Έτσι, το The User’s Guide To Being Human στρέφεται προς την πραγματική ανθρώπινη σύνδεση. Αγάπη, φιλία, εξάρτηση, απώλεια, κοινότητα, πίστη στις επιλογές μας και η ανάγκη να εξακολουθούμε να αισθανόμαστε αποτελούν τους βασικούς άξονες ενός album που δεν επιχειρεί τόσο να δώσει «οδηγίες», όσο να καταγράψει τις αντιφάσεις της ανθρώπινης εμπειρίας.
Ο Mark Sheehan εξακολουθεί να βρίσκεται μέσα στη μουσική τους
Το The User’s Guide To Being Human ακολουθεί το Satellites του 2024, έναν δίσκο βαθιά επηρεασμένο από τον θάνατο του κιθαρίστα και συνιδρυτή των The Script Mark Sheehan το 2023.
Ο O’Donoghue έχει μιλήσει ανοιχτά για το πόσο άλλαξε ο ίδιος μετά την απώλεια του φίλου και συνεργάτη του. Η περίοδος που ακολούθησε τον οδήγησε σε σημαντικές προσωπικές αλλαγές, ενώ η επιρροή του Sheehan εξακολουθεί να γίνεται αισθητή και στη νέα δουλειά του συγκροτήματος.
Σύμφωνα με την παρουσίαση του album, η παρουσία του Mark γίνεται ιδιαίτερα αισθητή σε ορισμένες από τις πιο μεγάλες και φορτισμένες στιγμές του δίσκου, μεταξύ των οποίων τα “Scars Align” και “After We’re Gone”.
Το τελευταίο βρίσκεται τώρα ξανά στο προσκήνιο, καθώς οι The Script δημοσίευσαν ένα νέο studio performance του τραγουδιού, λίγες ημέρες μετά την κυκλοφορία του album.
Παλιές συνεργασίες, καινούργια αρχή
Για τη δημιουργία του album, ο Danny O’Donoghue επέστρεψε σε ανθρώπους που έχουν συνδεθεί με ορισμένες από τις σημαντικότερες επιτυχίες των The Script.
Συνεργάστηκε ξανά με τους Andrew Frampton και Steve Kipner, με τους οποίους είχαν δημιουργηθεί τραγούδια όπως τα “Breakeven” και “The Man Who Can’t Be Moved”, αλλά και με τον παραγωγό και συνθέτη Jimbo Barry, που έχει συμμετάσχει σε κομμάτια όπως τα “Hall Of Fame”, “Superheroes” και “The Last Time”.
Ο O’Donoghue επέστρεψε μάλιστα σχεδόν αμέσως στη δημιουργία νέας μουσικής: μέσα σε μία εβδομάδα από το τέλος της περιοδείας του Satellites είχε ήδη αρχίσει να γράφει και να ηχογραφεί το υλικό που θα οδηγούσε στο νέο album.
Τα πρώτα δείγματα ήταν το “Man In The Arena”, εμπνευσμένο εν μέρει από την περίφημη ομιλία του Theodore Roosevelt για εκείνον που τολμά να μπει στην «αρένα» αντί να κρίνει από την ασφάλεια της εξέδρας, και το “The Crowd Was Singing Wonderwall”, που συνδέει τη νοσταλγία με τη συμφιλίωση και τη συλλογική εμπειρία της μουσικής.
Ένα album που έγινε και μικρού μήκους ταινία
Οι The Script επέλεξαν και έναν διαφορετικό τρόπο για να χτίσουν τον οπτικό κόσμο του δίσκου.
Αντί να περιοριστούν σε μια σειρά συμβατικών music videos, παρουσίασαν μικρές ιστορίες με διαφορετικούς ανθρώπους: ένα νεαρό ζευγάρι που γνωρίζεται, το ίδιο ζευγάρι πολλά χρόνια αργότερα, μια έγκυο γυναίκα με τον σύντροφό της, έναν ιδιοκτήτη pub και έναν άστεγο άνδρα που κουβαλά το δικό του παρελθόν.
Οι ιστορίες αυτές ενώθηκαν τελικά σε μια μικρού μήκους ταινία σε σκηνοθεσία Charles Mehling, με τους χαρακτήρες να συναντιούνται γύρω από μία pub ενώ πλησιάζει μια μεγάλη καταιγίδα. Στην ταινία υπάρχουν παράλληλα πλάνα του συγκροτήματος και αποσπάσματα όπου ο O’Donoghue μιλά για τον νέο δίσκο και τον Mark Sheehan.
Με αυτόν τον τρόπο, η κεντρική ιδέα του The User’s Guide To Being Human περνά και στην εικόνα: διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικές ζωές, διαφορετικά προβλήματα, αλλά μια κοινή ανάγκη για επαφή.
“The User’s Guide To Being Human” – Tracklist
- Man In The Arena
- The Crowd Was Singing Wonderwall
- Scars Align
- The User’s Guide To Being Human
- After We’re Gone
- Living Our Life Without Me
- I’m 100 Different People
- Years
- Alive
- Grow Old With Grace
- One Team For Life
Το The User’s Guide To Being Human βρίσκει τελικά τους The Script να επιστρέφουν σε πολλά από τα στοιχεία που χαρακτήρισαν τη μουσική τους όλα αυτά τα χρόνια, αλλά με τον Danny O’Donoghue να κοιτά πλέον τη ζωή από διαφορετικό σημείο. Μετά την απώλεια, τις προσωπικές αλλαγές και μια περίοδο έντονης επανεκτίμησης όσων θεωρούσε δεδομένα, το ερώτημα του νέου δίσκου μοιάζει πιο βασικό από οποιοδήποτε μουσικό concept: μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει με τρομακτική ταχύτητα, τι είναι εκείνο που δεν πρέπει να χάσουμε από τον εαυτό μας;
