Το Παιδί Τραύμα παρουσιάζει το νέο βίντεο κλιπ για το «Πρωινό», με πρωταγωνιστές τον Ερρίκο Λίτση και τη Λίζα Μικροπούλου. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Παντελής Φλατσούσης, μεταφέροντας στην εικόνα ένα τραγούδι που ο Τάσος Καρτέρης έχει συνδέσει με την προσωπική του διαδρομή προς την αποδοχή της αγάπης.

Η ιδέα του Καρτέρη και η ομάδα πίσω από την κάμερα

Η σύλληψη του κλιπ ανήκει στον ίδιο τον δημιουργό, ενώ ο Φώτης Φωτόπουλος ανέλαβε τη διεύθυνση φωτογραφίας και το μοντάζ. Τον σχεδιασμό των σκηνικών και το styling υπογράφει η Μαρία Παπαδοπούλου.

Στην ομάδα των γυρισμάτων συμμετέχουν επίσης η Γκέλυ Πεντεφούντη ως βοηθός σκηνοθέτη, η Κωνσταντίνα Μπακάρα ως πρώτη βοηθός κάμερας και ο Μάριος Κουρουνιώτης στον φωτισμό.

«Ο κύκλος της αποδοχής της αγάπης»

Μιλώντας στο Marie Claire τον Μάιο του 2026, ο Καρτέρης είχε ξεχωρίσει το «Πρωινό» ως το πιο τρυφερό τραγούδι του. «Το “Πρωινό” κλείνει έναν μεγάλο κύκλο μέσα μου: τον κύκλο της αποδοχής της αγάπης», είχε εξηγήσει.

Συνδέοντάς το με τον πρώτο του δίσκο, περιέγραφε τη μετάβαση από τη δυσκολία να δεχτεί την αγάπη στην παραδοχή ότι αξίζει να αγαπηθεί, ακόμη και με τα λάθη και τις αντιφάσεις του. Η συγχώρεση και η παρουσία ενός ανθρώπου που παραμένει δίπλα μας βρίσκονται στον πυρήνα αυτής της σκέψης.

Τους στίχους, τη μουσική και την ερμηνεία υπογράφει ο Τάσος Καρτέρης, με την παραγωγή να μοιράζεται ανάμεσα στον ίδιο και τον Aki Rei. Το «Πρωινό» κλείνει τη «Δεύτερη ζωή», το album που κυκλοφόρησε στις 30 Οκτωβρίου 2025 από τη Fine! Records.

Ίσως έρθεις για μια στιγμή, ίσως έρθεις και για καιρό
και στου κόσμου την κορυφή θ´ ανεβείς ένα πρωινό
και τα λάθη θα συγχωρείς και το ψέμα θα προσπερνάς
και μετά θα υποσχεθείς πως για πάντα θα μ´ αγαπάς. 
Πάλι γέλασες δυνατά κι όλοι γύρισαν να σε δουν. 
Πάλι δάκρυσες στα κρυφά, πως τολμάνε να σ ακουμπούν; 
Να πεθάνω για σένανε, αν το θέλεις εγώ μπορώ, 
δε θα μάθει κανείς ποτέ το μεγάλο μας μυστικό.
Ποια μητέρα σ’ ανάθρεψε, ποιος πατέρας σε παράτα; 
Ποιος τα ρούχα σου τα’ κρυψε στου χειμωνά την παγωνιά; 
Πόσα χρόνια περάσανε για την άνοιξη που θα ‘ρθει; 
Τα παιδιά μας γεράσανε, κι εμείς είμαστε πια μικροί. 
Φίλα με στα μάτια, 
κοίτα με στα χείλη, 
ξέρεις όπως πάντα, 
ξέρεις τι θα γίνει. 
Ίσως έρθεις για μια στιγμή, ίσως έρθεις και για καιρό
και στου κόσμου την κορυφή θ´ ανεβείς ένα πρωινό
και τα λάθη θα συγχωρείς και το ψέμα θα προσπερνάς
και μετά θα υποσχεθείς πως για πάντα θα μ´ αγαπάς. 
Ίσως έρθεις για μια στιγμή, ίσως έρθεις και για καιρό
στου μυαλού μου την κόλαση μπήκες κι έφαγες πρωινό 
κι οι διαβόλοι ‘καναν σιωπή, κι οι φωτιές σβήσανε μεμιάς. 
Το ‘χες άλλωστε υποσχεθεί, πως για πάντα θα μ ’αγαπάς.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ