Η Μάρθα Φριντζήλα δίνει φωνή σε ένα τραγούδι που μοιάζει να γράφτηκε πάνω στην πιο γνώριμη αγωνία της σημερινής πόλης. Το «Μας Πήρανε Την Πόλη», σε μουσική του Μίμη Νικολόπουλου και στίχους της Φωτεινής Λαμπρίδη, κυκλοφορεί από τη Novel Vox και στέκεται με σαρκασμό, χιούμορ αλλά και πικρή καθαρότητα απέναντι σε μια πραγματικότητα που δεν είναι πια θεωρητική: πόλεις που αλλάζουν πρόσωπο, γειτονιές που χάνουν τους κατοίκους τους, ενοίκια που ανεβαίνουν, τουρισμός που απλώνεται παντού.
Το τραγούδι δεν μιλά απλώς για την Αθήνα, αν και η Αθήνα βρίσκεται έντονα μέσα του. Μιλά για κάθε τόπο που αρχίζει να γίνεται λιγότερο σπίτι και περισσότερο προϊόν. Για τα Πατήσια, τα νησιά, τις γειτονιές, τα σπίτια που μετατρέπονται σε προσωρινά καταλύματα…
Η Φωτεινή Λαμπρίδη γράφει στίχους με ευθύβολο κοινωνικό νεύρο, χωρίς να χάνει την ειρωνεία και την αμεσότητα του λαϊκού σχολίου. Ο Μίμης Νικολόπουλος ντύνει μουσικά αυτή την αίσθηση φυγής και ασφυξίας, ενώ η Μάρθα Φριντζήλα, με τον γνώριμο εκφραστικό της τρόπο, ισορροπεί ανάμεσα στο θεατρικό, το τρυφερό και το αιχμηρό. Δεν τραγουδά απλώς μια ιστορία, μοιάζει να αφηγείται μια κοινή εμπειρία ανθρώπων που κοιτάζουν την πόλη τους και αναρωτιούνται πότε ακριβώς άρχισε να μην τους χωράει.
Το «Μας Πήρανε Την Πόλη» λειτουργεί σαν μικρό μουσικό χρονικό της εποχής: μιλά για τον υπερτουρισμό, για τη στεγαστική πίεση, για την εμπορευματοποίηση της καθημερινότητας, αλλά και για εκείνη την παράξενη αίσθηση ότι οι κάτοικοι γίνονται σιγά σιγά φιλοξενούμενοι στον ίδιο τους τον τόπο.
Το official music video, σε σκηνοθεσία Αριστοτέλη Παπακωνσταντίνου, συνοδεύει το τραγούδι με την ίδια διάθεση κοινωνικής παρατήρησης, ενισχύοντας την εικόνα μιας πόλης που παραμένει ζωντανή, αλλά αλλάζει με τρόπο που αφήνει πίσω της απώλειες.
Σε μια περίοδο όπου η «ανάπτυξη» μετριέται συχνά με αφίξεις, κρατήσεις και αριθμούς, η Μάρθα Φριντζήλα και οι δημιουργοί του τραγουδιού θυμίζουν κάτι πιο απλό και πιο δύσκολο: μια πόλη δεν είναι μόνο το σκηνικό της. Είναι οι άνθρωποι που μπορούν ακόμη να ζουν μέσα της…
