Πόσο ακόμη… Το τρίτο τραγούδι από το επερχόμενο άλμπουμ του Παύλου Παυλίδη κυκλοφορεί από τη Fine! Records.
Με στίχους που σαν τον καθρέφτη που στήνουμε κάθε λεπτό μπροστά μας, μέσα από τις ψηφιακές οθόνες μας, μάς κοιτούν και μας καλούν να βγούμε έξω από τους φράχτες που οι ίδιοι χτίζουμε για τον εαυτό μας, να αντιμετωπίσουμε αλήθειες, φόβους, ήττες, να αλλάξουμε και να πιστέψουμε πως ίσως, όλα μπορούν να αρχίσουν ξανά…
Μουσική & Στίχοι: Παύλος Παυλίδης
Πόσα χρόνια τρέχεις πίσω από φαντάσματα
Πόσο ακόμη αντέχεις πριν να γίνεις πια σκιά
Κρύβεσαι επί χρόνια
Βλέμματα
Χαλάσματα
Πες μου πόσο ακόμα θα κοιτάς από μακριά
Κάπου στην ανατολή
Πάλι ξημερώνει
Όσο και να προσπαθείς να αποφύγεις τη φωτιά
Έρχεται ένας άνεμος
Κι όλα τα σαρώνει
Κι όλα μοιάζουν με γιορτή
Κι όλα αρχίζουνε ξανά
Μέσα σου βουλιάζουν υπερωκεάνια
Βλέμματα που ουρλιάζουν μες στη νύχτα σιωπηλά
Μάτια σκαλωμένα σε συρματοπλέγματα
Όλα παγωμένα
Τα παλάτια σου κλειστά
Κάπου στην ανατολή
Πάλι ξημερώνει
Όσο και να προσπαθείς να αποφύγεις τη φωτιά
Έρχεται ένας άνεμος
Κι όλα τα σαρώνει
Κι όλα μοιάζουν με γιορτή
Κι όλα αρχίζουνε ξανά
Για πόσο ακόμη θα πλέκουμε συρματοπλέγματα
Παγιδευμένοι απ’τον ίδιο μας τον εαυτο
Υπνωτισμένοι πιστεύοντας πως η ευτυχία δεν έμενε ποτέ εδώ
Όλα πια καίγονται γύρω μας
Εμείς κλειδωμένοι στο σπίτι μας
Κοιτάζουμε μες στον καθρεφτη
Εκείνον που πια δε γνωρίζουμε καν
Μα κάτι στο βλέμμα του λέει
Ότι ήρθε η ώρα να πάψουμε πια σιωπηλοί με σκυφτό το κεφάλι
Να πιστεύουμε οτι το χιόνι που σκεπάζει αργά την ψυχή μας
Το φέρνει απ’ την κόλαση ο έρωτας
Και οτι η κόλαση είναι οι άλλοι
