Γράφει ο Παύλος Ζέρβας
Λίγα χιλιόμετρα έξω από την αμερικανική πρωτεύουσα, ο Bruce Springsteen, ο Tom Morello και δεκάδες ακόμη καλλιτέχνες ένωσαν τις φωνές τους σε μια συναυλία που είχε εξαρχής πολιτικό χαρακτήρα. Το πρώτο «Power to the People Festival» πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Merriweather Post Pavilion, στην Columbia του Maryland, επιχειρώντας να συνδέσει τη μουσική με την κοινωνική δράση και τη συμμετοχή των πολιτών.
Δεν επρόκειτο απλώς για ένα εντυπωσιακό φεστιβάλ με μεγάλα ονόματα. Πολλοί από τους καλλιτέχνες χρησιμοποίησαν τη σκηνή για να καταγγείλουν πολιτικές της αμερικανικής κυβέρνησης, με ιδιαίτερη αναφορά στις επιχειρήσεις των ομοσπονδιακών υπηρεσιών μετανάστευσης, στην αντιμετώπιση των μεταναστών και στην ανάγκη προστασίας της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου.
Μια συναυλία διαμαρτυρίας χωρίς ένα μόνο αίτημα
Το «Power to the People» οργανώθηκε με την επιμέλεια του Tom Morello και παρουσιάστηκε ως μια ημέρα αφιερωμένη στην ειρήνη, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη, τη μουσική και την κοινωνική δράση.
Το φεστιβάλ δεν χτίστηκε γύρω από ένα μοναδικό περιστατικό ή ένα συγκεκριμένο πολιτικό αίτημα. Στόχος του ήταν να εκφράσει μια ευρύτερη αντίδραση απέναντι στις πρόσφατες ενέργειες της αμερικανικής κυβέρνησης, αλλά και να κινητοποιήσει τους πολίτες ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Morello είχε περιγράψει τη διοργάνωση ως μια υπενθύμιση της δύναμης που αποκτούν οι καθημερινοί άνθρωποι όταν ενώνονται μέσα από τη μουσική, την τέχνη, την κοινότητα και τη δράση.
Στον χώρο του φεστιβάλ λειτουργούσε και το «Freedom Village», όπου οργανώσεις όπως η ACLU, η Farm Aid, η Oxfam και η National Domestic Workers Alliance ενημέρωναν το κοινό για ζητήματα πολιτικών δικαιωμάτων, κοινωνικής οργάνωσης και αλληλεγγύης. Μέρος των εσόδων διατέθηκε στις VoteRiders και HeadCount, οργανώσεις που δραστηριοποιούνται γύρω από το δικαίωμα ψήφου και τη συμμετοχή στις εκλογές.
Ο Springsteen άνοιξε με το «Streets of Minneapolis»
Ο Bruce Springsteen ανέβηκε αρχικά μόνος στη σκηνή και άνοιξε την εμφάνισή του με το «Streets of Minneapolis», το τραγούδι που αναφέρεται στους Renée Good και Alex Pretti, οι οποίοι σκοτώθηκαν από ομοσπονδιακούς πράκτορες μετανάστευσης.
Μιλώντας στο κοινό, ο Springsteen εξήρε τη δύναμη και την αλληλεγγύη που έδειξαν οι κάτοικοι της Μινεάπολης, υποστηρίζοντας ότι η στάση τους έδωσε ελπίδα και θάρρος σε ολόκληρη τη χώρα.
Αμέσως μετά, στη σκηνή εμφανίστηκε η Joan Baez και οι δύο καλλιτέχνες ερμήνευσαν μαζί το «Chimes of Freedom» του Bob Dylan. Ο Tom Morello συνόδευσε στη συνέχεια τον Springsteen στα «Clampdown» των The Clash και «The Ghost of Tom Joad».
Καθώς το πρόγραμμα προχωρούσε, οι συνεργασίες διαδέχονταν η μία την άλλη. Ο Dave Matthews και ο Nathaniel Rateliff συμμετείχαν σε μια εκτέλεση του «Fortunate Son» των Creedence Clearwater Revival, ενώ ο Dave Grohl ανέβηκε στη σκηνή για το «Rockin’ in the Free World» του Neil Young.
«Ας μας ακούσουν στην Ουάσινγκτον», φώναξε κάποια στιγμή ο Springsteen, συνοψίζοντας το μήνυμα μιας βραδιάς που πραγματοποιήθηκε κοντά στην αμερικανική πρωτεύουσα.
Ο Tom Morello, ο Serj Tankian και η μνήμη του Chris Cornell
Ο Tom Morello υποδέχθηκε τον Serj Tankian των System of a Down για μια ιδιαίτερη εκτέλεση του «Like a Stone» των Audioslave, αφιερωμένη στη μνήμη του Chris Cornell.
Στην εμφάνισή του συμμετείχαν επίσης οι Chuck D, Flavor Flav και Darryl «DMC» McDaniels, ενώ ο Morello συναντήθηκε με τον Dave Grohl σε μια διασκευή του «Rock and Roll All Nite» των Kiss.
Στο πρόγραμμα βρέθηκαν ακόμη οι Foo Fighters, Public Enemy, Dropkick Murphys, Cypress Hill, Killer Mike, Brittany Howard, Stephen Stills, Taylor Momsen, Mike McCready, Matt Cameron και The Linda Lindas. Αρκετοί από τους καλλιτέχνες συνόδευσαν τις εμφανίσεις τους με παρεμβάσεις για τη μετανάστευση, τα πολιτικά δικαιώματα και τη σημασία της συμμετοχής στις εκλογές.
Ο Jack Black έγινε …Jack Sabbath για τον Ozzy
Μία από τις πιο ξεχωριστές στιγμές της ημέρας ήρθε από τον Jack Black, ο οποίος εμφανίστηκε ως …«Jack Sabbath», έχοντας δίπλα του μια μπάντα νεαρών μουσικών.
Το μικρό σε διάρκεια set ήταν αφιερωμένο στη μουσική του Ozzy Osbourne και των Black Sabbath, με τα «Mr. Crowley», «The Wizard» και «War Pigs». Στο τελευταίο ανέβηκε στη σκηνή και ο Geezer Butler, μετατρέποντας την εμφάνιση σε έναν συγκινητικό φόρο τιμής στον Ozzy.
Λίγο αργότερα, ο Stephen Stills ερμήνευσε το «For What It’s Worth» των Buffalo Springfield, ένα τραγούδι που παραμένει συνδεδεμένο με τις κοινωνικές και πολιτικές εντάσεις της Αμερικής.
Από το «This Land Is Your Land» στο «Power to the People»
Στο φινάλε, οι καλλιτέχνες συγκεντρώθηκαν στη σκηνή για το «This Land Is Your Land» του Woody Guthrie και το «Power to the People» του John Lennon.
Η επιλογή των δύο τραγουδιών δεν ήταν τυχαία. Το φεστιβάλ έκλεισε όπως ακριβώς είχε ξεκινήσει: όχι ως μια απλή συνάντηση διάσημων μουσικών, αλλά ως δημόσια έκφραση διαμαρτυρίας και συλλογικής δράσης.
Από το «Streets of Minneapolis» και το «Fortunate Son» μέχρι το «War Pigs» και το «Power to the People», η μουσική χρησιμοποιήθηκε ως πολιτική γλώσσα. Και το μήνυμα που έφυγε από το Maryland είχε έναν σαφή προορισμό: την Ουάσινγκτον…
