Στο Τέλος. Το τελευταίο τραγούδι του EP που κυκλοφόρησε η Βιολέτα Ίκαρη “Σύννεφα Μπαλόνια” είναι αφιερωμένο σε εκείνους τους έρωτες που ολοκλήρωσαν το ταξίδι τους. Ένας ειλικρινής και βαθιά ανθρώπινος αποχαιρετισμός, που αφήνει ανεξίτηλα σημάδια.
Οι στίχοι του Οδυσσέα Ιωάννου, αφοπλιστικοί και κοφτοί είναι ικανοί να μιλούν για την αγάπη στην ουσία της. Η μουσική του Σταύρου Σιόλα κινείται ήσυχα αφήνοντας τον απαιτούμενο χώρο στις λέξεις και το συναίσθημα να αναπνεύσουν. Και εκεί ακριβώς έρχεται η Βιολέτα με μια ερμηνεία ώριμη, εμπειρική, γυμνή μπροστά στον σπαραγμό και δίνει φωνή στις αγάπες που έμειναν μέσα μας, μετατρέποντας το τέλος σε συγκινητική εμπειρία.
Όλα τα λάθη κρύψαμε στο τελευταίο φιλί,
σαν κάτι λίγο θα χαθώ, σαν τίποτα θα σβήσεις.
Το “Στο Τέλος” είναι από εκείνα τα τραγούδια που σε αγγίζουν αβίαστα και ίσως η πιο εσωτερική στιγμή μίας συνεργασίας που ήδη έχει αφήσει το μουσικό αποτύπωμά της.
Στο τέλος όλα έγιναν όπως τα είχες πει
Ούτε οι χαρές μας έσωσαν ούτε οι αναμνήσεις
Όλα τα λάθη κρύψαμε στο τελευταίο φιλί
Σαν κάτι λίγο θα χαθώ σαν τίποτα θα σβήσεις
Τα δυνατά τα δράματα δεν ήτανε για μας
Ούτε η αγάπη που νικά τον χρόνο τον χαμένο
Δεν έφτανε να χάνομαι κι εσύ να με ζητάς
Ούτε να φεύγω ήθελα, ούτε εδώ να μένω
Κι εμείς που ονειρευτήκαμε να φτάσουμε μακρυά
Να πιάσουμε έναν άνεμο κι απέναντι να βγούμε
Τα χέρια δεν ανοίξανε δεν γίνανε φτερά
Τόση ήτανε η βόλτα μας, μέχρι εκεί μπορούμε
Στο τέλος όλα έγιναν όπως τα είχες δει
Θα ζήσουμε κάτι μικρά, κάτι μισά σαν ψέμα
Θα ανοίγουμε τα στόματα, δεν θα ‘χουνε φωνή
Αλλού θα τρέχει η ζωή κι αλλού θα βγαίνει το αίμα
