Ο Παύλος Παυλίδης επέστρεψε στο Release Athens και στην Πλατεία Νερού για μια βραδιά αφιερωμένη στην ελληνική εναλλακτική σκηνή, μπροστά σε χιλιάδες θεατές διαφορετικών ηλικιών, που βρέθηκαν εκεί για να παρακολουθήσουν ένα πρόγραμμα με ιδιαίτερη συνοχή, από το Παιδί Τραύμα και τον Pan Pan μέχρι τον ίδιο τον Παύλο Παυλίδη.
Η αρχή έγινε με το Παιδί Τραύμα, το μουσικό όχημα του Τάσου Καρτέρη, που ανέβηκε πρώτο στη σκηνή και παρουσίασε μεγάλο μέρος από τον πιο πρόσφατο δίσκο του, «Δεύτερη Ζωή». Με την ιδιαίτερη ματιά του στην pop, τους υπαρξιακούς στίχους και την ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζει τη δουλειά του, κατάφερε να κερδίσει το κοινό που είχε συγκεντρωθεί από νωρίς στην Πλατεία Νερού.
Η συνέχεια ανήκε στον Pan Pan, κατά κόσμον Παναγιώτη Πανταζή, ο οποίος έφερε στη σκηνή τον δικό του ηλεκτρονικό, αστικό και έντονα χορευτικό κόσμο. Μαζί του εμφανίστηκαν η Vassilina και η Καλλιόπη Μητροπούλου, δίνοντας επιπλέον χρώμα και ένταση στο set.
Ο Pan Pan παρουσίασε τραγούδια που έχουν ταυτιστεί με την πρόσφατη άνθηση της ελληνικής εναλλακτικής pop, από την «Ανισόπεδη ντίσκο» και το «Χτύπα με σαν ρεύμα» μέχρι νεότερα κομμάτια όπως το «Είναι η αγάπη» και «Το νιώσιμο». Το κοινό συμμετείχε ενεργά, τραγουδώντας και χορεύοντας, σε ένα set που λειτούργησε ιδανικά ως γέφυρα πριν από την εμφάνιση του Παύλου Παυλίδη.
Όταν ήρθε η ώρα του Παύλου Παυλίδη, η Πλατεία Νερού είχε ήδη γεμίσει από την ενέργεια μιας βραδιάς που έμοιαζε να έχει σχεδιαστεί γύρω από τη συνέχεια και τη συγγένεια της ελληνικής εναλλακτικής μουσικής. Ο ίδιος, μαζί με την μπάντα του, παρουσίασε ένα χορταστικό set που διέτρεξε πολλές διαφορετικές περιόδους της πορείας του, από τα χρόνια των Ξύλινων Σπαθιών μέχρι την προσωπική του διαδρομή και το πιο πρόσφατο υλικό του.
Ο Παυλίδης χαρακτήρισε τη βραδιά ως την καλύτερη συναυλία της ζωής του και η ατμόσφαιρα στην Πλατεία Νερού έδειχνε να επιβεβαιώνει αυτή τη δήλωση. Μπροστά του βρέθηκαν γενιές ακροατών που έχουν μεγαλώσει με τα τραγούδια του, αλλά και νεότερο κοινό που τα ανακαλύπτει σήμερα μέσα από τις ζωντανές του εμφανίσεις.
Στο set ακούστηκαν τραγούδια από την εποχή των Ξύλινων Σπαθιών, όπως «Φωτιά στο Λιμάνι», «Τώρα Αρχίζω και Θυμάμαι», «Οι Συμμορίες της Ασφάλτου», «Πάρε με μαζί σου», «Βασιλιάς της Σκόνης», «Ατλαντίς», «Σιωπή» και «Τροφή για τα Θηρία», αλλά και κομμάτια από την προσωπική του πορεία, όπως «Μαίρη», «Άσε με εδώ», «Μια πυρκαγιά σ’ ένα σπιρτόκουτο», «Λευκή Καταιγίδα» και «Περιμένω».
Ξεχωριστή θέση είχαν και τα πιο πρόσφατα τραγούδια του, όπως το «Μπρανκαλεόνε», αλλά και νέο υλικό από τον δίσκο που αναμένεται να κυκλοφορήσει μέχρι το τέλος της χρονιάς. Ανάμεσά τους τα «Παράθυρα», «Πανσέληνος» και «Πόσο Ακόμη», τα οποία εντάχθηκαν στο πρόγραμμα δείχνοντας ότι ο Παυλίδης δεν αντιμετωπίζει τις συναυλίες του μόνο ως αναδρομή, αλλά και ως χώρο παρουσίασης του επόμενου δημιουργικού του βήματος.
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε και η οπτική πλευρά της εμφάνισης, με τα visuals και το σκηνικό περιβάλλον να συνοδεύουν τη μουσική χωρίς να την επισκιάζουν. Η εικαστική διάσταση της συναυλίας, που είχε συνδεθεί δημιουργικά με τον Στέφανο Ρόκκο και τον Χάρη Λαγκούση, πρόσθεσε μια ακόμη στρώση στην εμπειρία, δίνοντας στη βραδιά έναν πιο ολοκληρωμένο χαρακτήρα.
Από τις πιο δυνατές στιγμές ήταν η «Φωτιά στο Λιμάνι», με το κοινό να συμμετέχει μαζικά, αλλά και τραγούδια όπως οι «Ρόδες», ο «Βροχοποιός» και το «Αερικό», που έδωσαν στη βραδιά τον χαρακτήρα μιας μεγάλης μουσικής συνάντησης. Η συναυλία έκλεισε μέσα σε κλίμα έντονης συγκίνησης και συμμετοχής, με τον Παύλο Παυλίδη να επιβεβαιώνει για ακόμη μία φορά τη μοναδική σχέση που έχει χτίσει με το κοινό του.
Η βραδιά του Release Athens δεν ήταν απλώς μια μεγάλη συναυλία. Ήταν μια συνάντηση διαφορετικών γενιών της ελληνικής εναλλακτικής σκηνής, με τρεις καλλιτέχνες που, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, συνομιλούν με το παρόν της ελληνικής μουσικής. Από την εσωτερικότητα του Παιδιού Τραύμα και τον ηλεκτρονικό παλμό του Pan Pan, μέχρι τη διαχρονική δύναμη των τραγουδιών του Παύλου Παυλίδη, η Πλατεία Νερού έζησε μια από τις πιο ουσιαστικές ελληνικές βραδιές του φετινού Release Athens.
