Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου επιστρέφει δισκογραφικά με την «Παραπομπή», μια νέα δουλειά που λειτουργεί ως φόρος τιμής στο λαϊκό τραγούδι και ανοίγει τον κύκλο της με δύο τραγούδια σε ερμηνεία του Σωκράτη Μάλαμα.
Τα πρώτα τραγούδια που κυκλοφόρησαν είναι η «Παραπομπή» και τα «Θρύψαλα», σε στίχους και μουσική του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Η επιλογή του Σωκράτη Μάλαμα στην ερμηνεία δίνει στα τραγούδια μια γνώριμη, βαθιά και γήινη φωνητική διάσταση, φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο τη μακρόχρονη δημιουργική σχέση δύο καλλιτεχνών που έχουν σημαδέψει το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι.
Η «Παραπομπή» δεν παρουσιάζεται ως ένας ακόμη απλός δίσκος, αλλά ως μια επιστροφή στις ρίζες του λαϊκού αισθήματος. Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου συγκεντρώνει λαϊκότροπα τραγούδια που έχει γράψει σε βάθος χρόνου, επιχειρώντας μια συνομιλία με το λαϊκό άσμα, την παιδική μνήμη και τις μουσικές που διαμόρφωσαν την αισθητική του.
Η κυκλοφορία θα γίνει σταδιακά, σε έξι ψηφιακά «45άρια», με τα τραγούδια να παρουσιάζονται ανά δυάδες μέσα στο καλοκαίρι. Στο τέλος του 2026 αναμένεται να συγκεντρωθούν όλα μαζί σε βινύλιο και CD, με γενικό τίτλο «Παραπομπή».
Στις ηχογραφήσεις συμμετέχουν οι Βασίλης Κορακάκης στο μπουζούκι και τον μπαγλαμά, Θοδωρής Στούγιος στο μπουζούκι, τον τζουρά και τον μπαγλαμά, Άγης Παπαπαναγιώτου στην κιθάρα, Μιχάλης Δάρμας στο κοντραμπάσο και το μαντολίνο, Βασίλης Μπαχαρίδης στα τύμπανα και τα κρουστά και Αποστόλης Γιάγκος στα πλήκτρα.
Με την «Παραπομπή», ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου μοιάζει να κοιτάζει προς το λαϊκό τραγούδι όχι με διάθεση αναβίωσης, αλλά με προσωπική μνήμη και σεβασμό. Τα πρώτα δύο τραγούδια, με τη φωνή του Σωκράτη Μάλαμα, ανοίγουν έναν κύκλο που συνδέει την παράδοση, τη λαϊκή φόρμα και τη χαρακτηριστική ποιητική γλώσσα του δημιουργού.
“Φτωχός από κούνια. Τουλάχιστον γεννήθηκα με κουστούμι, κι ας μου κλέψαν τη γραβάτα οι μαμές. Μεγάλωσα -σαν παιδί- στη διάρκεια της δικτατορίας του ’67. Άκουγα με μεγάλη προσήλωση τα τραγούδια εκείνης της περιόδου από ένα φορητό ραδιοφωνάκι που υπήρχε στο σπίτι και κατανάλωνα άκριτα όλη την ελαφρότητα που «έσπρωχνε» η χούντα. Πάλι καλά που -σαν αντιστάθμισμα- παίζονταν και κάποια λαϊκά, κυρίως στις διαφημιστικές εκπομπές των δισκογραφικών εταιρειών της εποχής (Columbia, Μinos κ.ά), ενώ είχα και τα δημοτικά τραγούδια στα αυτιά μου, καθώς οι γονείς μου και οι συγγενείς τα τραγουδούσαν στις χαρές αλλά και στις δυσκολίες της ζωής. Αυτοί οι δύο αμάραντοι κλάδοι, το λαϊκό και το παραδοσιακό, με βοήθησαν να ξεφύγω από τη μουσική μαρμΕλλάδα της εποχής εκείνης και σιγά-σιγά να διαμορφώσω μια αισθητική συγκρότηση που παίζει βασικό ρόλο στις προσωπικές μου δημιουργίες.
Τελευταία, αποφάσισα να μαζέψω λαϊκότροπα τραγούδια που έχω γράψει κατά καιρούς (σε μια περίοδο περίπου 40 ετών) και να τα ηχογραφήσω, σαν φόρο τιμής στο λαϊκό άσμα αλλά και «εις ανάμνησιν» της παιδικής ηλικίας.
Αρχικά, θα κυκλοφορήσουν σε ψηφιακή μορφή (+Youtube), ανά δυάδες και σε τακτά χρονικά διαστήματα, μέσα στο καλοκαίρι, ωσάν ψηφιακά «45άρια» (έξι τον αριθμό). Έτσι επιδιώκω και μια-λειψή, έστω- επαφή με όσες και όσους με τίμησαν με την παρουσία τους στις συναυλίες όλα αυτά τα χρόνια.
*Μέχρι το τέλος του 2026, αναμένεται να κυκλοφορήσουν όλα μαζί σε βινύλιο και cd, με γενικό τίτλο «ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ».”
