Ο Λευτέρης Σαμψών παρουσιάζει το «Η μοίρα κι η χαρά» με τη φωνή της Μαριάνας Κατσιμίχα. Είναι το πρώτο τραγούδι από το επερχόμενο άλμπουμ του 2 και η αρχή μιας νέας συνάντησης μέσα σε έναν μουσικό κύκλο που έχει ήδη δώσει ιδιαίτερο χώρο στις γυναικείες ερμηνείες.

Ο κύκλος ξεκίνησε το 2025 με τον δίσκο Η: έξι τραγούδια, το καθένα με διαφορετική γυναικεία φωνή. Ανάμεσά τους ήταν η Ανδριάνα Μπάμπαλη, η Μυρτώ Βασιλείου και η Μαρία Παπαγεωργίου. Το 2 συνεχίζει αυτή την ιδέα και συστήνει ως πρώτη ερμηνεύτριά του τη Μαριάνα Κατσιμίχα.

Μια συνεργασία που ξεκίνησε από μια γνωριμία

Τη μουσική του «Η μοίρα κι η χαρά» υπογράφει ο Σαμψών και τους στίχους η Κατερίνα Γκιόκα, με την οποία είχε συνεργαστεί και στον πρώτο δίσκο. Ο Άρης Κονιδάρης ήταν εκείνος που έφερε σε επαφή τον δημιουργό με τη Μαριάνα Κατσιμίχα. Ο Σαμψών έχει εκφράσει την ευγνωμοσύνη του για αυτή τη συνάντηση και για όσα έφερε η ερμηνεύτρια στο τραγούδι.

Ο τίτλος ενώνει δύο λέξεις που μοιάζουν να τραβούν τον έρωτα προς διαφορετικές κατευθύνσεις και αποδίδεται άψογα μέσα από τη φωνή της Κατσιμίχα, σε ένα τραγούδι που ανοίγει τον δρόμο για όσα ετοιμάζει ο Σαμψών.

Οι μουσικοί πίσω από το τραγούδι

Στην ηχογράφηση συναντιούνται όργανα που δεν εμφανίζονται συχνά στην ίδια σύνθεση: ο Ανδρέας Πολυζωγόπουλος παίζει φλικόρνο και ο Τάσος Πούλιος κανονάκι, δίπλα στις κιθάρες, το κοντραμπάσο και τα τύμπανα. Συμμετέχουν ακόμη ο Σωτήρης Τσακανίκας, ο Μιχάλης Καλκάνης, ο Παναγιώτης Κωστόπουλος και ο Ευρυπίδης Ζεμενίδης.

Για το άλμπουμ 2 δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη ημερομηνία κυκλοφορίας. Το «Η μοίρα κι η χαρά» είναι προς το παρόν το πρώτο του τραγούδι και η πρώτη εικόνα της συνέχειας ενός έργου που ο Σαμψών ξεκίνησε με το «Η».

Μουσική / ενορχήστρωση / παραγωγή / μίξη: Λευτέρης Σαμψών
Στίχοι: Κατερίνα Γκιόκα
Ερμηνεία: Μαριάνα Κατσιμίχα

Κλασική κιθάρα: Σωτήρης Τσακανίκας
Φλικόρνο: Ανδρέας Πολυζωγόπουλος
Κανονάκι: Τάσος Πούλιος
Κοντραμπάσο: Μιχάλης Καλκάνης
Τύμπανα: Παναγιώτης Κωστόπουλος
Ηλεκτρική κιθάρα: Ευρυπίδης Ζεμενίδης
Log drum, ακουστική κιθάρα, πλήκτρα: Λευτέρης Σαμψών

Αυτό το φύλλο που έπεσε φίλος ήταν δικός μου
Αέρας το ερωτεύτηκε το πήρε αγκαλιά         
Μα όταν πέταξε μακριά ξεκίνησε η πτώση        
Αυτό εiναι του έρωτα η μοίρα κι η χαρά 
Με παίρνει το παράπονο που ειν’έτσι καμωμένα
Του έρωτα όλα τα φτερά από κερί φτιαγμένα 
Με παίρνει το παράπονο μ’αξίζει να πετάξεις
Κι ας είναι η μοίρα του έρωτα τον κόσμο όλο να χάσεις
                                                                      
Αυτή η βροχή που έπεσε φίλη ηταν δική μου
Η Γη την κάλεσε κρυφά την τράβηξε κοντά
Μα όσο έπεφτε απαλά την πτώση είχε για πτήση
Αυτό είναι του έρωτα η μοίρα και η χαρά
Με παίρνει το παράπονο που ειν’έτσι καμωμένα
Του έρωτα όλα τα φτερά από κερί φτιαγμένα 
Με παίρνει το παράπονο μ’αξίζει να πετάξεις
Κι ας είναι η μοίρα του έρωτα τον κόσμο όλο να χάσεις
Αυτός ο βράχος που ‘πεσε, βράχος ήταν για όλους
Κανείς δεν τον αγάπησε ποτέ αληθινά
Μα κύλησε ολομόναχος να βρει τον εαυτό του
Αυτό είναι του έρωτα η μοίρα και η χαρά

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ