Γράφει ο Γιώργος Γκολφινόπουλος
Στις 12 Νοεμβρίου 1990, ο Ronnie Wood βγήκε χωρίς τραύματα από το αυτοκίνητο στο οποίο ταξίδευε με την οικογένειά του, ύστερα από ένα ατύχημα στον βρετανικό αυτοκινητόδρομο Μ4. Λίγες στιγμές αργότερα, προσπαθώντας να προειδοποιήσει τους διερχόμενους οδηγούς, βρέθηκε ο ίδιος στο επίκεντρο μιας δεύτερης σύγκρουσης.
Ο κιθαρίστας των Rolling Stones κατέληξε με κατάγματα και στα δύο πόδια.
Η επιστροφή που διακόπηκε στον Μ4
Ο Wood και η οικογένειά του επέστρεφαν από την κηδεία του πατέρα ενός φίλου. Στο τιμόνι της BMW βρισκόταν η τότε σύζυγός του, Jo, ενώ μαζί τους ταξίδευαν τα παιδιά τους, η Leah και ο Tyrone.
Στον βρεγμένο αυτοκινητόδρομο, δυτικά του Λονδίνου, το αυτοκίνητο γλίστρησε και ακινητοποιήθηκε στη λωρίδα ταχείας κυκλοφορίας. Ο Wood δεν είχε τραυματιστεί και βγήκε έξω για να ειδοποιήσει τους άλλους οδηγούς.
Η κίνηση αυτή τον έφερε εκτεθειμένο μπροστά στα οχήματα που πλησίαζαν. Όταν αντιλήφθηκε τους προβολείς ενός αυτοκινήτου να έρχονται κατά πάνω του, προσπάθησε να αποφύγει τη σύγκρουση πηδώντας πάνω από το δικό του όχημα. Δεν κατάφερε, όμως, να γλιτώσει τον τραυματισμό στα πόδια.
Η Jo και τα παιδιά υπέστησαν μικρότερους τραυματισμούς. Για τον ίδιο, η νύχτα θα συνεχιζόταν στο νοσοκομείο.
Ο φόβος πριν κοιτάξει τα πόδια του
Στην αυτοβιογραφία του, ο Wood περιέγραψε ότι μετά το χτύπημα βρέθηκε στην άκρη του δρόμου και δεν τολμούσε να κοιτάξει κάτω. Φοβόταν ότι είχε χάσει τα πόδια του.
Μια παράξενη λεπτομέρεια έκανε την εικόνα ακόμη πιο τρομακτική για όσους συγκεντρώθηκαν γύρω του. Πριν από το ατύχημα έτρωγε μικρές λευκές καραμέλες. Όταν τις έφτυσε, κάποιοι τις πέρασαν για σπασμένα δόντια!
Ο ίδιος κατάφερε τελικά να κοιτάξει τα πόδια του όταν οι διασώστες τον ρώτησαν αν αισθανόταν τα πέλματά του. Είχε υποστεί κατάγματα, αλλά ο χειρότερος φόβος του δεν είχε επιβεβαιωθεί.
Τρεις μήνες στον γύψο
Σύμφωνα με την αφήγησή του, είχε σπάσει δύο οστά στο ένα πόδι και ένα στο άλλο. Παρέμεινε περίπου μία εβδομάδα στο νοσοκομείο και χρειάστηκε να περάσει τρεις μήνες στον γύψο.
Χρόνια αργότερα έγραφε ότι οι αστράγαλοί του εξακολουθούσαν να τον ενοχλούν. Σε σύγκριση με όσα θα μπορούσαν να είχαν συμβεί, ωστόσο, αντιμετώπιζε τις ενοχλήσεις ως μικρό τίμημα.
Ο Ronnie Wood συνέχισε τη μουσική του πορεία. Η ανάμνηση εκείνης της διαδρομής, όμως, έμεινε μαζί του: είχε βγει από ένα τρακαρισμένο αυτοκίνητο περπατώντας και, μέσα σε λίγες στιγμές, βρέθηκε να αναρωτιέται αν θα μπορούσε να περπατήσει ξανά.
